Türkçe - Türkçe Sözlük
-
DER
is. Kapı.
-
DERAKAP
zf. Hemencecik.
-
DERBEDER
s. Yaşayış ve davranışlarında dağınıklık ve düzensizlik olan.
-
DERBENT
is. Dar geçit, boğaz.
-
DERBY
s. İngiltere'de at yarışı.
-
DERDEST
b.is. Elde tutma, yakalama.
-
DERE
is. Küçük çay.
-
DEREBEYİ
b.is. Ortaçağda toprak ağası.
-
DERECE
is. 1. Basamak. 2. Bir ölçü aletinin ölçeğinde gösterilen her bir bölüm. 3. Bir çemberin 360 eşit parçasından birini gören merkez açı. 4. Miktar. 5. Isı ölçer.
-
DEREKE
is. Aşağı derece.
-
DERGÂH
is. Eskiden dervişlerin oturduğu yer, tekke.
-
DERGİ
is. Sanat, edebiyat, politika v.b. konularda düzenli aralıklarla çıkan sürekli yayın.
-
DERHAL
zf. Hemen, çabucak.
-
DERİ
is. İnsan ve hayvan vücudunu kaplayan koruyucu örtü.
-
DERİN
s. 1. Dibi uzakça olan. 2. mec. Uzun ve ayrıntılı. 3. mec. İçten.
-
DERİNLİK
is. 1. Derin olma durumu. 2. Bir cismin düşey doğrultudaki üçüncü boyu-tunun uzunluğu. 3. mec. Anlamca zengin olanın özelliği.
-
DERKENAR
is. Yazıların kenar boşluğuna eklenen kısa not.
-
DERLEME
is. 1. Seçip toplama. 2. Seçilip toplanmış.
-
DERLİ TOPLU
b.is. Düzenli.
-
DERMAN
is. 1. Güç, kuvvet, takat. 2. İlaç, çare: Derdinin dermanı nedir?
-
DERME ÇATMA
b.is. Rast gele toplanmış (şey).
-
DERMEK
f. Derlemek,toplamak.
-
DERNEK
is. Belli bir amaç için toplanan kimselerin meydana getirdiği topluluk ve toplanma yeri, cemiyet.
-
DERPİŞ
s. Göz önünde bulunan.
-
DERS
is. 1. Belli bir konuda öğretmenden alınan bilgi. 2. mec. Bir olgunun zihinde bıraktığı öğretici iz: Olaylardan ders almalı.
-
DERSİAM
b.is. 1. Camide verilen din dersi. 2. Bu dersi veren hoca.
-
DERT
is. 1. Geçmeyen, bezdirici hastalık. 2. Derin üzüntü. 3. İnsanı uğraştıran çözümü zor mesele.
-
DERUHTE ETMEK
deyi Üstüne almak, yüklenmek.
-
DERÛN
is. 1. İç, iç taraf. 2. mec. Gönül, ruh.
-
DERVİŞ
is. Bir tarikata bağlanıp yaşayışını ona uyduran kimse.
-
DERYA
is. 1. Deniz. 2. mec. Çok bilgili kimse: Derya gibi adam.
-
DERYADİL
b.s. Gönlü geniş.
-
DEŞARJ
is. 1. Boşalma. 2. mec. Rahatlama.
-
DEŞELEMEK
f. 1. Kurcalamak. 2. mec. Araştırmak.
-
DESEN
is. 1. Bir resim üzerindeki çizgiler. 2. Kumaş veya kağıt üzerindeki süs.
-
DESİ
is. Ölçülerin başına gelerek "onda bir" anlamını verir; (desigram).
-
DEŞİFRE ETMEK
dey. Şifresini çözmek.
-
DEŞİK
s. Deşilmiş; oyulmuş. ,
-
DESİMAL
is. Ondalık.
-
DESİNATÖR
is. Desenci.