Türkçe - Türkçe Sözlük
-
DESİSE
is. Hile, düzen, dek.
-
DESPOT
is. Zor ve baskıyla çevresinde üstünlük kuran, müstebit, zalim.
-
DESSAS
s. Hileci, desiseci.
-
DEST
is. El.
-
DESTAN
is. 1. Belli belirsiz tarih olaylarına ve efsane motiflerine dayanılarak halkın hayal gücüyle meydana getirilen sözlü ve manzum büyük eser. 2. Trajik ve komik olayları anlatan bir…
-
DESTAR
is. Sarık.
-
DESTE
is. 1. Tutam, demet. 2. Karakucak ve yağlı güreşte en küçük boy.
-
DESTEK
is. 1. Dayanak, dayak. 2. mec. Yardımcı.
-
DESTROYER
is. Hız ve manevra yeteneği bakımından üstün niteliklere sahip küçük savaş gemisi, muhrip. @DESTUR is. İzin.
-
DETAY
is. Ayrıntı, teferruat.
-
DETERJAN
is. Temizleyici madde.
-
DETERMİNİZM
is. "Aynı şartlarda aynı sebepler aynı sonuçları verir." Görüşüne dayanan doktrin, gerekircilik.
-
DEV
is. (Masallarda) İri yarı ve olağanüstü uydurma yaratık.
-
DEVA
is. İlaç, çare.
-
DEVALÜASYON
is. Paranın dış değerinin düşürülmesi,
-
DEVAMLI
s. Sürekli, ara vermeyen.
-
DEVERAN
is. Dolaşım.
-
DEVİNMEK
f. Hareket etmek.
-
DEVİR
is. 1. Dönme, dönüş. 2. (Etrafını) Dolaşma. 3. Aktarma. 4. Elden ele geçirme. 5. Çağ.
-
DEVİRMEK
f. Dik duran bir şeyi düşürüp yatar duruma getirmek.
-
DEVLET
is. 1. Belirli bir toprak üzerinde ve bir hükümet yönetiminde teşkilatlanmış bağımsız topluluk. 2. mec. Baht, mutluluk.
-
DEVLETKUŞU
dey. İyi talih.
-
DEVRAN
is. Felek, talih.
-
DEVRE
is. 1. Dönem, çağ. 2. Üzerinden elektrik akımı geçen iletken yolun bütünü.
-
DEVREN
zf. Devrederek.
-
DEVRİALEM
b.is. Dünya gezisi.
-
DEVRİM
is. İnkılap.
-
DEVRİSİ
s. Ertesi.
-
DEVŞİRMEK
f. 1. Toplamak, dermek. 2. Katlayarak toplamak.
-
DEVVAR
s. Dönen, dönücü.
-
DEYİM
is. Çoğu kendi anlamı dışına kayan kalıplaşmış söz, tabir.
-
DEYİŞ
is. 1. Anlatma biçimi, üslup. 2. Halk şiiri: Pir Sultan'dan deyişler.
-
DEZAVANTAJ
is. Elverişsizlik.
-
DEZENFEKTE
is. Mikroplardan temizlenmiş.
-
DİBACE
is. Önsöz, giriş.
-
DİBEK
is. Ağaç veya taştan yapılmış büyük havan.
-
DİDAKTİK
is. Öğretici,
-
DİDAR
is. Güzel yüz.
-
DİDE
is. Göz.
-
DİDİŞMEK
f. İtişip çekişmek.