Türkçe - Türkçe Sözlük
-
EFKÂRIUMUMİYE
b.is. Kamuoyu.
-
EFLÂK
ç.is. Felekler, gökler.
-
EFOR
is. Güç, emek, enerji.
-
EFRAT
ç.is. Fertler, bireyler.
-
EFSANE
is. Halkın hayal gücü ile gelişip ağızdan ağıza yayılan olağanüstü özellikte hikaye.
-
EFSÛN
is. Sihir, büyü.
-
EĞE
is. Maden ve tahta gibi şeyleri yontmak, düzeltmek, perdahlamak için kullanılan yüzü çizgi çizgi, sert çelik alet.
-
EGEMENLİK
is. Bir milletin ve onun kurduğu devletin kendi kendini yönetmesi: Egemenlik milletindir.
-
EĞİK
s. 1. Eğilmiş durumda bulunan. 2. Dik olmayan.
-
EĞİLİM
is. 1. Bir tarafa doğru eğilme. 2. Belirli bir yöne doğru yönelme, temayül.
-
EĞİM
i. 1. Eğilmiş olma hali. 2. Eğiklik, meyil.
-
EĞİRMEK
f. Yün, pamuk gibi şeyleri iğ ile bükerek iplik yapmak.
-
EĞİTİM
is. 1. Eğitmek işi. 2. Eğitimli bir kimsenin bu yanını meydana getiren bilgiler. 3. Kültürün geliştirilmesi için yararlanılan araçların tümü.
-
EĞLENCE
is. 1. Neşeli ve hoşça vakit geçirtecek şey. 2. Pek kolay iş.
-
EGO
is. Ben, benlik, nefis.
-
EGOİST
s. Bencil.
-
EĞRETİ
s. ve zf. 1. Geçici. 2. Takma. 3. îyi yerleşmemiş.
-
EĞRİ
is. 1. Doğru olmayan çizgi. 2. Eğik.
-
EGZERSİZ
is. Alıştırma.
-
EGZOTİK
s. Yabancı ve uzak ülkelerle ilgili.
-
EHEMMİYET
is .Önem, önemlilik.
-
EHİL
is. Bir işte bilgisi olan, erbap.
-
EHLÎ
is. Evcil.
-
EHLİBEYT
b.is. Peygamber ailesi.
-
EHLİKİTAP
b.is. Müslüman, Hıristiyan ve Yahudiler.
-
EHLİVUKUF
b.is. Bilirkişi.
-
EHLİYET
s. 1. Yeterlik. 2. Yeterlik belgesi: Şoför ehliyeti.
-
EHRAM
is. Piramit
-
EHVEN
s. 1. Ucuz. 2. Daha zararsız, daha az kötü.
-
EHVENİŞER
b.s. Az kötüsü. kötüsü.
-
EJDERHA
is. Büyük yılan, ejder.
-
EK
s. İlave.
-
EKÂBİR
ç.is. Büyükler, ileri gelenler.
-
EKBER
s. En büyük.
-
EKİN
is. Tahılın tarlaya atıldığı andan harman oluncaya kadarki hali.
-
EKİNOKS
is. Gece ile gündüzün eşit olması.
-
EKİP
k 1. Takım, işçi takımı. 2. Kolektif sporlarda takım.
-
EKLEM
is. Vücut kemiklerinin uç uca veya yan yana gelip birleştiği yer.
-
EKOL
is. Okul, sanat ve edebiyatta çığır: Bu ekolün önemli sanatçıları.
-
EKONOMİ
is. 1. Eşya ve malların üretim, dağıtım ve tüketime ait kültür kısmı, iktisat. 2. Mal ve hizmet grupları ile kaynaklar arasındaki bağıntıları inceleyen bilim.