Türkçe - Türkçe Sözlük
-
ELZEM
s. Çok gerekli.
-
EM
is. İlaç, çare.
-
EMANET
is. Bir şeyi korunması için güvenilir birine bırakma veya böylece bırakılan şey.
-
EMARE
is. Belirti, iz, işaret.
-
EMAYE
s. Mineli, cilalı.
-
EMBRİYON
is. Tohum, döl.
-
EMEK
is. Bir işin yapılmasında harcanılmış olan beden veya kafa gücü: Emeklerim boşa gitti.
-
EMEKLİ
is. Belli bir hizmet süresini doldurduktan sonra işi ile ilgisi kesilerek kendisine aylık bağlanmış kimse.
-
EMEKTAR
s. Uzun süre çalıştığı görevinde çok emeği bulunan.
-
EMEL
is. Uzun vadeli arzu.
-
EMİN
s. 1. İnanılır, güvenilir. 2. Tehlikesiz, korkusuz. 3. İnanmış.
-
EMİR
is. 1. Buyruk. 2. Başkan, bey, reis.
-
EMİRNAME
b.is. Yazılı buyruk.
-
EMİSYON
is. Kağıt para, senet ve tahvil çıkarma.
-
EMLAK
ç.is. Mülkler, taşınmaz mallar.
-
EMNİYET
is. 1. Eminlik, güvenlik. 2. Polis işleri. 3. Bir-cihazda güven sağlayıcı parça: Tabancanın emniyeti.
-
EMOROYİD
is. Basur.
-
EMPERYALİZM
is. Bir millet veya devletin yayılma politikası.
-
EMPOZE ETMEK
b.f. Zorla kabul ettirmek.
-
EMPRESYONİZM
is. İzlenimcilik.
-
EMPRİME
is. Çiçekli basma.
-
EMRAZ
ç.is. Marazlar, hastalıklar.
-
EMRİVAKİ
b.is. Oldu bitti.
-
EMSAL
ç.is. 1. Benzerler, eşler. 2. Yaşıt, denk. 3. Örnek.
-
EMSALSİZ
s. Eşşiz.
-
EMSİLE
ç.is. Misaller.
-
EMTİA
ç.is. Taşınır mallar.
-
EMVAL
ç.is. Mallar.
-
EMZİK
is. 1. Çocuklara süt vermek için kullanılan ağzı meme şeklinde süt şişesi, biberon. 2. Çocuklar için yalancı meme.
-
EN
zf. Başına geldiği sıfatların en üstün derecede olduğunu anlatmak için kullanılır.
-
ENAYİ
s. Kolay aldatılabilen.
-
ENBİYA
ç.is. Nebiler, peygamberler.
-
ENCAM
is. Son, işin sonu.
-
ENCÜMEN
is. Daha büyük kurul tarafından belli konuları incelemek ve gerekli hazırlıkları yapmak üzere görevlendirilmiş küçük kurul, komisyon, komite, konsey.
-
ENDAHT
is. Atma, ateş etme.
-
ENDAM
is. Boy, bos.
-
ENDAZE
is. Eski bir uzunluk ölçüşü.
-
ENDEKS
is. Fihrist.
-
ENDER
s. Çok az, çok seyrek.
-
ENDİREK
s. Dolaylı, vasıtalı.