Türkçe - Türkçe Sözlük
-
ERGİNLİK
is. Buluğ, olgunluk.
-
ERİŞTE
is. Ev makarnası.
-
ERKAN
ç.is. 1. ileri gelenler. 2. Yol, iz: Bu işin erkanı nedir?
-
ERKEN
zf. 1. Vakit geçmeden. 2. Vaktinden önce: Erken kalktınız.
-
EROİN
is. Afyondan çıkarılan uyuşturucu bir madde.
-
ERVAH
ç.is. Ruhlar.
-
ERZAK
ç.is. Uzun süre saklanabilen yiyeceklerin genel adı, azık.
-
ES
is. Müzikte duraklama işareti.
-
EŞ
is. 1. Benzer, eşit. 2. Kan kocadan her biri. 3. Çiftin her teki.
-
ESAMİ
ç.is. İsimler.
-
ESANS
is. Bitkilerden elde edilen güzel kokulu ve uçucu sıvı.
-
ESARET
is. Tutsaklık, kölelik.
-
ESAS
is. 1. Bir şeyin özünü meydana getiren ana unsur. 2. Gerçek. 3. Temel, başlıca.
-
ESASLI
s. İşin aslına ait, köklü.
-
ESASSIZ
s. 1. Sağlam bir temele dayanmayan. 2. Doğru olmayan.
-
ESATİR
is. Mitoloji.
-
ESBAB
ç.is. Sebepler.
-
ESEF
is. Acınma, elden çıkan bir şey için duyulan üzüntü.
-
ESENLİK
is. Sağlık, afiyet.
-
ESER
's 1. Meydana getirilen değerli şey. 2. İz, belirti: Ondan eser yok.
-
EŞHAS
ç.is. Şahıslar, keller.
-
ESİNLENMEK
f. İçine doğmak, ilham almak.
-
ESİR
is. 1. Tutsak. 2. Köle. 3. meç. Düşkün olmuş, vurgun: Güzelliğine esir olmuş.
-
EŞİT
s. Aralarında fark olmayan (iki veya çok şeyler).
-
ESKİME
a. Eskimek işi, zamanla niteliklerini kaybetme, aşınma, yıpranma.
-
ESKİMO
o.is. Kutup bölgelerinde yaşayan toplulukların adı.
-
EŞKİYA
is. Haydut, uğru.
-
ESKİZ
is. Taslak.
-
ESKRİM
is. Kılıç sporu.
-
ESLAF
ç.is. Öncekiler, eskiler.
-
ESMA
ç.is. İsimler.
-
ESMER
s. Koyu buğday rengi.
-
ESNA
is. Bir işin yapıldığı an.
-
ESNAF
ç.is. El zanaattan veya küçük ticaretle geçinen kimselere verilen genel ad.
-
ESNEK
s. 1. Dış etkiyle kaybettiği biçimine dönebilen, elastik. 2. mec. Anlamı istenilen tarata çekilcbilen.
-
EŞRAF
ç.is. Bir yerin zenginleri, ileri gelenler.
-
ESRAR
is. Kenevir ve haşhaştan çıkarılan uyuşturucu bir madde.
-
ESRARENGİZ
b.is. Esrarlı.
-
ESRARKEŞ
b.is. Esrar kullanan.
-
EŞREF
s. En sereni.