Türkçe - Türkçe Sözlük
-
MAHRAMA
is. Büyük mendil.
-
MAHREÇ
is. Çıkış yeri.
-
MAHREK
is. Yörünge.
-
MAHREM
s. l. Başkalarına söylenmeyen, gizli. 2. Nikah düşmeyen. 3. Teklifsiz, içli dışlı.
-
MAHREMİYET
is. l. Gizlilik. 2. Teklifsizlik, içli dışlılık.
-
MAHRUKAT
ç.is. Odun, kömür gibi yakacak, yakıt.
-
MAHRUM
s. Yoksun.
-
MAHŞER
is. l. Bütün insanların kıyamet günü dirilip toplanacakları yer ve zaman. 2. mec. Büyük kalabalık.
-
MAHŞERİ
s. Mahşeri andıran: Mahşerî bir kalabalık.
-
MAHSUBEN
zf. Hesaba geçirilerek, avans olarak.
-
MAHSUL
is. l. Toprak ürünü. 2. Hasıl olan, verim; Çalışma mahsulü.
-
MAHSUP
s. Hesaba geçirilmiş.
-
MAHSUR
s. Kısaltılmış.
-
MAHSUS
zf. l. Özellikle, bilhassa. 2. Şakadan: Mahsus söyledim, üzülme.
-
MAHUR
is. Türk musikisinde bir makam.
-
MAHUT
s. Bilinen, adı geçen.
-
MAHVETMEK
ü. l. Yok etmek. 2. Bozmak. 3. Boşa gitmesine sebep olmak.
-
MAHVİYET
is. Alçak gönüllülük.
-
MAHVOLMAK
ünl. 1. Yok olmak. 2. Bozulmak. 3. Onulmaz hale gelmek.
-
MAHYA
is. Ramazan gecelerinde iki minare arasına ip uzatıp kandil dizerek meydana getirilen yazı veya resim.
-
MAHZAN
s. Yalnız, ancak.
-
MAHZEN
is. Yeraltı deposu.
-
MAHZUN
s. l. Üzgün, hüzünlü. 2. Üzüntü veren.
-
MAHZUNLAŞMAK
f. Üzülmek.
-
MAHZUR
is. l. Sakınca. 2. Engel.
-
MAÎ
s. l. Su ile ilgili olan. i. Mavi.
-
MAİDE
is. l. Sofra. 2. Yemek.
-
MAİL
s. l. Eğik. 2. Arzulayan.
-
MAİŞET
is. Geçim, geçinme.
-
MAİYET
is. Bir amirin yanında veya emrinde bulunanlar.
-
MAJESTE
is. Hükümdarlara verilen unvan.
-
MAJİSKÜL
s. Büyük harf.
-
MAKALAT
ç is. Makaleler.
-
MAKALE
is. Bir fikri savunmak veya desteklemek amacıyla yazılan gazete veya dergi yazışı.
-
MAKAM
is. l. Yüksek memuriyet. 2. Ermiş türbesi. 3. Türk musikisinde bir dizinin işleniş biçimine verilen ad.
-
MAKARA
is. l. Üzerine iplik, tel, şerit gibi şeyler sarılan delik silindir. 2. Bir yükün yukarıya kaldırılmasını sağlayan mekanik alet.
-
MAKARNA
is. Bir çeşit kuru hamur veya bundan yapılan yemek.
-
MAKAS
is. l. Kağıt, bez, saç gibi şeyler kesmeye yarayan iki bıçaktan yapılmış alet. 2. Makas biçiminde çatılmış şey.
-
MAKAT
is. l. Sedir. 2. Oturak yeri.
-
MAKBER
is. Mezar.