Türkçe - Türkçe Sözlük
-
ZARAR
is. Çıkar kaybı, ziyan.
-
ZARF
is. 1. Bir fiilin, bir sıfatın veya başka bir zarfın anlamına yer, zaman, nicelik, nitelik gibi bakımlardan başkalık katan kelime. 2. Kap, kılıf.
-
ZARİF
s. Nazik, ince, güzel.
-
ZARURET
is. 1. Zorunluluk. 2. Sıkıntı, yoksulluk: Ömrü zaruretlerle geçti.
-
ZARURİ
s. Zorunlu.
-
ZAT
is. 1. Öz, kendi. 2. Kişi.
-
ZATİ
s. Kişiye ait, özel.
-
ZATÜLCENP
is. Akciğer zarı iltihabı, satlıcan.
-
ZATÜRREE
is. Sancı, ateş ve öksürükle beliren tehlikeli bir akciğer iltihabı.
-
ZAVALLI
s. 1. Acınacak durumda bulunan. 2. Elinden bir şey gelmeyen.
-
ZAVİYE
is. 1. Köşe. 2. Açı. 3. Küçük tekke.
-
ZAYİ
is. Kayıp, yitik.
-
ZAYİAT
ç.is. Yitikler, kayıplar.
-
ZAYIF
s. 1. Eti, yağı az (insan, hayvan). 2. Güçsüz. 3. Güvenilecek gibi olmayan: Zayıf bir ihtimal.
-
ZEAMET
is. Eskiden, sipahilere verilen arazi, tımar.
-
ZEBAN
is. Dil, lisan.
-
ZEBANİ
is. Cehennem bekçisi.
-
ZEBELLA
is. Çok iri ve korkunç görünüşlü kimse.
-
ZEBUN
s. Zayıf, düşkün.
-
ZEBUR
ö.is. Dört büyük kutsal kitaptan Hz. Davut'a gönderilenin adı.
-
ZECRİ
s. Zorlayıcı.
-
ZEDELENMEK
f. 1. Berelenmek. 2. Zarar görmek.
-
ZEHAP
is. Sanma, sanı.
-
ZEHİR
s. Vücuda girince fizyolojik görevleri bozan ve ölüm tehlikesi meydana getiren nesne.
-
ZEHRA
s. Yüzü pek parlak olan.
-
ZEKA
is. İnsanın düşünme, akıl yürütme, yargılama ve anlama yeteneklerinin tümü.
-
ZEKAT
is. İslam dininin beş şartından biri olarak; zekat ölçeğine sahip olan her Müslüman'ın yılda bir kere malının ve parasının kırkta birini yoksullara dağıtması.
-
ZEKİ
s. Zekası olan, çabuk anlayışlı.
-
ZELİL
s. Hor görülen, aşağılanan.
-
ZELZELE
is. Deprem.
-
ZEM
is. Yerme, yergi.
-
ZEMBEREK
is. 1. Saat yayı. 2. Kapılan takılan yaylı kapama düzeneği.
-
ZEMBİL
u Hasırdan örülmüş kulplu torba.
-
ZEMHERİ
is. Karakış.
-
ZEMİN
is. 1. Yer, taban. 2. mec. Temel, dayanak. 3. mec. Ortam.
-
ZEMMETMEK
f. Yermek.
-
ZEMZEM
is. Kabe yakınındaki bir kuyu ve bunun Müslümanlarca kutsal sayılan suyu.
-
ZEN
is. Kadın.
-
ZENCEFİL
is. Yağı hekimlikte kullanılan, güzel kokulu bir sıcak iklim bitkisi.
-
ZENCİ
is. Siyah ırktan olan kimse.