Türkçe - Türkçe Sözlük
-
ZEND
ö.is. Zerdüşt dininin kutsal kitabi Avesta'nın yazıldığı dil.
-
ZENGİN
s. 1. Malı, parası çok olan. 2. İşe yarayan veya kendisinden beklenilen şeyleri çok olan: Zengin bir dil.
-
ZENNE
is. 1. Kadın (eşyası). 2. Orta oyununda kadın rolüne çıkan erkek.
-
ZER
is. Altın.
-
ZERD
s. 1. Sarı. 2. Solgun, soluk.
-
ZERDALİ
s. Kayısı.
-
ZERDE
is. Bir çeşit pirinç lapası.
-
ZERDÜŞT
ö.is. İran'da Mecusi dinini kuran kimse.
-
ZERDUZ
b.s. Altın sırmayla işlenmiş.
-
ZERK
is. Şırınga etme.
-
ZERRE
is. Pek ufak parça.
-
ZERRİN
is. 1. Altın gibi. 2. Nergis.
-
ZERZEVAT
is. Sebze.
-
ZEVAHİR
ç.is. Görünüş, dış yüz.
-
ZEVAİT
ç.is. Fazlalıklar.
-
ZEVAL
is. 1. Yok olma, sona erme. 2. Düşkünlük, bozulma.
-
ZEVAT
ç.is. Zatlar, kişiler.
-
ZEVCE
is. Karı, eş.
-
ZEVK
is. 1. Hoşa giden hal, tat. 2. Hoş vakit geçirme, eğlenme. 3. Güzeli çirkinden ayırt etme yeteneği.
-
ZEVRAK
is. Kayık.
-
ZEVZEK
s. Tatsız, geveze.
-
ZEYBEK
is. Efe.
-
ZEYİL
is. Ek.
-
ZEYREK
is. Anlayışlı, uyanık.
-
ZEYTUNİ
s. Kahverengine çalan yeşil.
-
ZEYYAT
Zeytinyağı çıkaran (kimse).
-
ZİBA
s. Süslü, güzel.
-
ZİFAF
is. Gerdeğe girme.
-
ZÎFİR
is. 1. Tütün dumanının bıraktığı katranımsı acı kir. 2. Karanlık.
-
ZİFOS
is. Yerden sıçrayan çamur.
-
ZİFT
is. Katrandan çıkarılan katı, siyah, parlak madde, kara sakız.
-
ZİHAF
is. Uzun heceyi vezin soru ile kısa okuma.
-
ZİHİN
is. 1. Bilincin, irade ve heyecan karışmadan, algılama ve düşünme kısmı. 2. Bellek, hafıza. 3. Anlayış, kavrayış, akıl.
-
ZİHNİ
s. Zihinle ilgili.
-
ZİHNİYET
is. Düşünme yolu, düşünüş biçimi: İlmi zihniyet.
-
ZİKİR
is. 1. Anma, hatıra getirme. 2. Adlarını tekrarlayarak Allah'ı anma.
-
ZİKRETMEK
f. Adını söylemek, anmak.
-
ZİKZAK
is ve s. Art arda birbirine ters yönde açılar yapan kırık çizgi.
-
ZİL
is. Çıngırak.
-
ZİLLET
is. Hor görülüş, alçalma.