Türkçe - Türkçe Sözlük
-
APTAL
s. Aklı ve zekası gelişmemiş olan.
-
APTES
is. İslam dini gereğince, belli kurallara uyarak yıkanma.
-
APTES HANE
b.is. Ayakyolu, hela.
-
AR
is. Utanma, haya, hicap.
-
ARABAN
is. Alaturka müzikte bir makam.
-
ARABESK
is. 1. Arap usulünde. 2. Birbirinin içinden geçerek, uzayıp giden, geometrik görünüşlü şekillerden yapılmış süslemeler.
-
ARABİ
1. Arapça. 2. Arap kavramından olan.
-
ARABOZAN
b.is. İki kişinin arasındaki dostluğu bozan, müfsit.
-
ARABULUCU
b.is ve s Barıştıran, uzlaştıran kimse, aracı.
-
ARAÇ
is. 1. Vasıta. 2. Bir işi yapmaya yarayan alet.
-
ARAF
ö.is. Cennet ile Cehennem arasında bulunan yer,
-
ARAFAT
ö.is. Mekke'ye altı saatlik mesafede, hacıların çıkıp dua etmeleri gereken bir dağ.
-
ARAKA
is. İri taneli bir bezelye türü.
-
ARAKESİT
b.is. Düzlemlerin kesişmesiyle meydana gelen çizgi.
-
ARAKLAMAK
f. Argo. Çalmak, aşırmak.
-
ARANAĞME
b. is. Türk musikisinde şarkı ve türkülerin sonunda basında veya iki kıta arasında sözsüz çalınan kısım.
-
ARANJMAN
is. Müzikte, başka çalgılar veya topluluklar tarafından çalınıp söylenebilmesi için bir eserde yapılan değişiklik.
-
ARANMAK
f. Aramak işine konu olmak. 2. Ar/.ıı edilmek. 3. Kendilide veya ortalıkla bir şey aramak.
-
ARAPSABUNU
b.is. Potasla yapılan bir tür yumuşak sabun.
-
ARAPSAÇI
dey. İçinden çıkılmaz, derecede karışık şey.
-
ARASAT
is. İslam inancına göre kıyamet günü bütün ölülerin dirilerek toplanacağı meydan.
-
ARASTA
is. Aynı tür işi yapan esnafın bulunduğu çarşı.
-
ARAŞTIRMAK
f. Bir şeyi bulmak için bir yeri gözden geçirmek. 2. Bir gerçeği ortaya çıkarmak için aramak. 3. İncelemek.
-
ARAZ
is. 1. Belirli. 2. Rastlantı. 3. Kaza, felaket.
-
ARAZÎ
is. Belirti üzerinde olan.
-
ARAZİ
is. Yeryüzü parçası, toprak, yer.
-
ARBEDE
is. Gürültülü kavga.
-
ARDİYE
is. Ticarî eşyayı saklamaya yarayan yer.
-
ARDIŞIK
s. Birbirinin peşi sıra gelen.
-
ARENA
is. Boğa güreşi alanı.
-
ARGIN
s. Gücü tükenmiş, yorgun.
-
ARGO
is. Külhanbeylerinin kullandığı söz veya deyim, kaba konuşma.
-
ÂRİ
s. 1. Boş. 2. Çıplak. 3. Hür.
-
ARİF
s. Anlayışlı, sezgili ve bilgili (kimse).
-
ARİFANE
zf. Arife yakışır şekilde: Arifane bir düşünce, doğrusu.
-
ARİFE
is. Belirli bir günün veya olayın bir önceki günü.
-
ARİSTOKRASİ
is. Üstün soylu kimselerin yönetimi.
-
ARİTMETİK
is. Matematiğin sayıları, bunların arasındaki bağıntıları ve işlemleri konu alan dalı.
-
ARİTMİK
s. Ritimsiz, düzensiz.
-
ARİYET
s. Eğreti, ödünç.