Türkçe - Türkçe Sözlük
-
AYKIRI
s. ve zf. 1. Alışılmışa veya doğru bilinene uymayan, 2. Ters, çapraz. 3. Uygun olmayan.
-
AYLA
is. Güneş veya ayın etrafını saran ışıklı halka, hale.
-
AYLAK
is. İşsiz, güçsüz, boş gezen.
-
AYMAK
f. Kendine gelmek, ayılmak.
-
AYMAZ
s. Çevresindekilerden haberi olmayan, gafil.
-
AYN
is. 1. Göz, 2. Aslı, kendisi.
-
AYNÎ
s. 1. Gözle ilgili, 2. Karşılığı mal olarak ödenen.
-
AYNİYAT
ç. is. 1. Menkul eşya, 2. Dairelerde eşya ve malzeme işleriyle uğraşan bölüm.
-
AYNI
s. Çok benzeri, tıpkısı.
-
AYRICALIK
is. Farklı oluş, imtiyaz: Size bir ayrıcalık tanıyabiliriz.
-
AYRINTI
is. Bir bütünün parçalarından biri, teferruat.
-
AYSBERG
is. Buzdağı.
-
AYVAZ
is. (Eskiden) Konak uşağı.
-
AYYAŞ
s. İçki düşkünü, alkolik.
-
AYYUK
is. Çok parlak bir yıldız. 2. meç. Göğün en yüksek yeri.
-
AYYUM
is. 1. Cami hademesi. 2. Kanunun belirttiği hallerde, bir malın yönetimi veya bir işin görülmesi için tayin edilen kimse. 3. s. Vasi. KAYYUM s. Ezeli ve ebedi olan.s. Ezeli ve ebed…
-
AYZIT
is. Eski Türklerde doğum meleği.
-
AZA
ç. is. 1. Üye. 2. Uzuv, organ.
-
AZADE
s. Hür, serbest.
-
AZAM
Null
-
AZAMÎ
s. En çok, en büyük, en fazla, maksimum.
-
AZAP
is. Şiddetli sıkıntı, ıstırap, acı, eziyet: Çok azap çekersiniz.
-
AZAR
is. Paylama, tekdir:
-
AZAT
1. Serbest bırakma. 2. Kölenin hürriyetini verme.
-
AZEB
is. Osmanlılarda hafif askeri kuvvet.
-
AZERÎ
ö. is. Azerbaycan Türkü.
-
AZGIN
s. Azmış, zararını pek ileri götürmüş: Azgın boğa.
-
AZİL
is. Görevden alma.
-
AZÎM
s. Büyük, ulu, kuvvetli.
-
AZİM
is. Kararlılık, irade.
-
AZİMET
is. Yola çıkma, gidiş.
-
AZİMKAR
s. Kararlı, iradeli.
-
AZİZ
is. 1. Kutsal, değerli, sevilen. 2. (Hıristiyanlıkta) ermiş.
-
AZIK
is. Yolcu için hazırlanmış yiyecek, kumanya, nevale.
-
AZILI
s. 1. Gözü dönmüş azgın zorba. 2. Korkutucu.
-
AZIMSAMAK
Az bulmak.
-
AZINLIK
is. Bir toplulukta sayıca az, nitelikçe ayrı olanlar.
-
AZMAN
s. Normalden fazla gelişmiş: İnsan azmanı bir herifti.
-
AZNAVUR
is. 1. Yiğit. 2. İriyarı ve korkulur halli.
-
AZRAİL
ö. İs. Can alıcı melek.