Türkçe - Türkçe Sözlük
-
AĞARMAK
t. Ak olmak, beyazlanmak: Saçlar ağardı.
-
AĞARTI
is. Uzaktan zorla seçilebilen belli belirsiz aklık. Sütten yapılan ürünler.
-
AĞDALI
s. Ağdalanma, koyulanım;. Anlaşılması güç ifade.
-
AĞI
is. Zehir.
-
AĞIL
is. Küçükbaş hayvanların geceledikleri etrafı duvarlarla çevrili ve üstü açık barınak.
-
AĞIRBAŞLI
b. s. Ciddî. Davranışlarında hafiflik ve aşırılık bulunmayan: Ağırbaşlı bir genç.
-
AĞIRLAMAK
is. Misafiri iyi karşılayıp her türlü rahatım sağlamak. İkramda bulunmak.
-
AĞIRŞAK
is. İğin alt ucuna takılan yarım küre şeklindeki ağırlık.
-
AĞIT
is. Bir kimsenin ölümünden duyulan acıyı anlatmak için söylenen söz, okunan ezgi. Mersiye.
-
AĞIZ
is. Bir dilin konuşulduğu bölgeler göre değişen söyleyiş şekli.
-
AĞKAYAK
b. is. Doğumu yakın, hamile.
-
AĞMAK
f. l. Göğe doğru yükselmek, 2. Sarkmak, aşağı inmek.
-
AGRANDİSMAN
is. Fotoğraf veya resmi büyültme.
-
AĞRI
is Vücudun herhangi bir yerinde duyulan şiddetli acı.
-
AGUŞ
is. Kucak.
-
AĞYAR
ç. is. Yabancılar, başkaları.
-
AH
ün. İnleme, ilenç.
-
AHALİ
is. Aynı bölgede oturanların hepsi.
-
AHBAP
ç. is. Dost, arkadaş.
-
AHDETMEK
f. Kendi kendine söz vermek.
-
AHDİ-ATİK
b. is. İncil'den önceki kutsal kitaplar. Tevrat, Zebur...
-
AHENK
is. l. Kulağa, göze hoş gelen uyum, 2. Çalgı,. eğlence.
-
AHESTE
s. Yavaş, ağır ağır.
-
AHFAT
ç. is. Torunlar.
-
AHİR
s. Son, en son, sonunda.
-
AHİT
is. Söz verme. Ant,
-
AHİZE
is. Alıcı alet.
-
AHIM ŞAHIM
b. s. Beğenilecek, değer verilecek şekilde.
-
AHKAM
ç. İs. Hükümler, yargılar.
-
AHLAF
ç. İs. Sonradan gelenler.
-
AHLAK
is. İnsanların uymak zorunda bulundukları davranış kuralları. Huy.
-
AHMAK
s. Kalın kafalı, akılsız.
-
AHRET
is. Öbür dünya.
-
AHŞAP
s. Ağaçtan veya tahtadan yapılmış: Ahşap evler.
-
AHTİ-CEDİT
b. s. İncil ve ekleri.
-
AHU
is. Ceylan.
-
AHVAL
ç. is. Haller, olaylar.
-
AİDAT
ç. is. Bir derneğe belirli sürelerle ödenen üyelik parası: Yıllık aidatınızı ödediniz mi?"
-
AİDİYET
is. İlgi, münasebet.
-
AİLEVÎ
s. Aileyle ilgili.