Türkçe - Türkçe Sözlük
-
ALBASMA
b. is. Loğusayı basan sıkıntı, kabus.
-
ALBENİ
b. is. Çekicilik, sempati.
-
ALBÜM
is. İçine pul, fotoğraf, kartpostal gibi şeyler dizilip yerleştirilen özel defter.
-
ALBÜMİN
is. Hayvan ve bitki dokularında ve sıvılarında bulunan bir protein maddesi.
-
ALÇAK
s. l. Yerden uzaklığı az olan. 2. En kötü işleri yapan.
-
ALÇI
is. Pişirilip toz haline getirilmiş alçı taşı.
-
ALDIRMAMAK
f. Önem vermemek, dikkat etmemek.
-
ALEGORİ
is. l. Bir fikri resim veya heykelle göstermez. 2. Sembol, mecaz.
-
ALEGORİK
s. Sembolik.
-
ALELACELE
zf. Çok acele ederek, çabucak, çarçabuk..
-
ALELADE
s. Basbayağı, olağan.
-
ALELUSUL
s. Usule uygun.,
-
ÂLEM
is. l. Dünya, kainat. 2. Çevredeki insanlar. 3. Aynı konu ile ilgili kişiler veya bunların çalışmalarının bütünü. 4. Hal ve şartlar. 5. Eğlence.
-
ALEMDAR
is. Sancak veya bayrak taşıyan.
-
ALENEN
zf. Herkesin gözü önünde, açıktan açığa.
-
ALENÎ
s. Açık, ortada..
-
ALERJİ
is. Bazı canlıların bir lakım yiyeceklere karşı hastalık derecesinde gösterdikleri ters tepki.
-
ALET
is. l. Bir işte kullanılan el aracı. 2. Bir makinenin parçalarından her biri. 3. Aracı.
-
ALEV
is. Yanıcı gazların yanarken uzanan dili, yalaz.
-
ALEYH
is. Karşı, zıt.
-
ALEYKÜMSELAM
ünl. Arapça, "Selam üzerinize olsun." demektir.
-
ALFABE
is. l. Bir dilin seslerim gösteren harflerin kararlaştırılmış bir sıraya göre dizilmiş takımı. 2. Okuma yolunu öğreten kitap.
-
ALFABETİK
s. Alfabe sırasına göre dizilmiş.
-
ALGI
is. İdrak, anlayış.
-
ALGILAMAK
f. İdrak etmek.
-
ALİ
s. Yüce, yüksek, ulu.
-
ALİCENAP
b. s. Yüce gönüllü, bağışlayan, yiğit.
-
ALİL
s. Sakat, hastalıklı.
-
ALİM
s. Bilgin, bilen.
-
ALİMALLAH
ünl. Arapça "Allah bilir ki..." demektir.
-
ALİTERASYON
is. Benzer seslerin bir mısrada veya bir cümlede kulağa hoş gelecek bir ahenkle tekrarlanması.
-
ALİZE
is. Tropikal bölgelerdeki deniz rüzgarlarının adı.
-
ALIÇ
is. Gülgillerden yabanî bir ağaç ve onun mayhoş yemişi.
-
ALICI
is. l. Salın almak isteyen kimse, müşteri. 2. Kendisine bir şey gönderilen kimse. 3. Ahize.
-
ALIK
s. Aptal, beceriksiz, sersem.
-
ALIKOYMAK
f. l. Bir süre için bir yerde tutmak. 2. Engel olmak. 3. Ayırıp bir kenarda tutmak.
-
ALIMLI
s. Güzel alıcı, cazibeli.,
-
ALINDI
is. Para veya malın teslim alındığım gösteren belge. Makbuz.
-
ALINGAN
s. Çabuk alınan.
-
ALINYAZISI
b. is. Bir insanın başına gelmesi ezelden Allah tarafından kararlaştırılmış haller. Mukadderat, kader.