Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
I'SAR
Fakir olmak. * Güç olmak, zor olmak.
-
IBARE
Beyan etmek, açıklamak.
-
IBB
(C.: E'bâ) Yük dengi, ağır yük.
-
IBLIK
Erkek.
-
IBT
(Ibıt) Koltuk. Omuzun alt ve iç tarafı.
-
ICAN
Kubl ile dübür arası. * Ahmak kimse.
-
ICAZ
İnat etmek.
-
ICRE
Başına tülbent sarmak. * Besili ve semiz olmak.
-
ICRİM
Kısa boylu bodur adam.
-
ID'AF
Zayıf etmek, zayıflamak. * Muzaaf etmek, fazlalaştırmak. İki kat yapmak.
-
IDA'
Bir şeyi birbiri ardınca yapmak.
-
IDAA
(Bak: İdaa)
-
IDAD
Isırmak. * Geçinmekte darlık, maişet zorluğu.
-
IDAE
Parlamak veya parlatmak. Ruşen etmek veya ruşen olmak.
-
IDAFE
Misafir edinmek. * Ulaştırmak. * Tâbi olmak, uymak.
-
IDAKA
Darlık vermek.
-
IDAT
(Bak: Izat)
-
IDBAB
Yaş olmak, ıslanmak. * Kin tutmak.
-
IDCA'
Yatırmak.
-
IDCAC
Çağırmak, çağırtmak.
-
IDCAR
Gönül kırmak. Iztırab vermek. Darıltmak.
-
IDD
(C.: Adât) Pınar ve kuyu suları gibi aktıkça kesilmeyen, devamı gelen su. * Çokluk, kesret.
-
IDFE
Ondan elliye varana kadar olan erkekler. * Kıt'a. * Akşam vakti.
-
IDGAN
Kalbinde bir kimseye kin ve adavet olmak.
-
IDGAS
Karıştırmak. * Otu eliyle tutamlamak.
-
IDHA'
Kuşluk vaktine girmek.
-
IDHAK
Güldürmek. Güldürülmek.
-
IDHİYAN
Nurlu, ruşen, parlak.
-
IDİN
Dağılmış, perâkende olmuş.
-
IDK
(C.: Adâk-Uduk) Hurma salkımı.
-
IDL
Yük dengi, misil, eşit.
-
IDLA'
Çok yemekten dolayı midenin dolması ve hasta olmak.
-
IDLAL
(İdlâl) Hak dinden, imân ve islâmiyetten saptırmak. Doğrudan, Hak ve hakikat caddesinden ayırmak. Azdırmak.
-
IDMAME
(C.: Ezâmim) Cemaat, topluluk.
-
IDNA'
Hastalığın hastayı zayıflatması.
-
IDRAR
Zarar vermek. * Avret üstüne avret almak, evli iken bir daha evlenmek.
-
IDRİC
İbrişim kilim.
-
IDTIBA'
Hacıların ihramlarını sağ koltukları altından çıkarıp sol omuzlarına örtmeleri.
-
IDTICA'
Yan yatmak.
-
IDTIGAN
Ayağıyla kendi kendine vurmak.