Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
RA
f. İsim veya zamirin sonuna ilâve edilirse, Türkçedeki i, im, in, a, e eklerinin yerine kullanılır. Meselâ:Hâne: Ev. Hâne-râ: Evi, evin, eve.Tû: Sen. Tû-râ: Seni, senin, sana.
-
RA-İ MÜHMELE
Noktalı ze'den ayırmak için "rı" harfine verilen bir ad.
-
RA'
şiddetle sürmek.
-
RA'AD
Geveze kimse. Çok konuşan adam. * Torpil balığı.
-
RA'B
Doldurmak. * Efsun, (sihir yapanlar okurlar.)
-
RA'C
Şimşeklerin birbiri ardınca şakımaları.
-
RA'D
Gök gürültüsü. * Bulutları sevk ve nezaret ile vazifeli bir melek adı. * Tehdit etmek, korkutmak.(Terennümat-ı hava, na'rât-ı ra'diye, nağamat-ı emvac, birer zikr-i azamet. Yağmuru…
-
RA'D SURESİ
Kur'an-ı Kerim'in 13. Suresi.
-
RA'D U BERK
Gök gürültüsü ve şimşek.
-
RA'D-I KASIF
Korkunç gök gürültüsü.
-
RA'D-I KAZA
Kaza yıldırımı, kaza şimşeği.
-
RA'DE
Muztarib oluş, azablı ve sıkıntılı hâl. (Rı'de şeklinde de okunur)
-
RA'DENDAZ
(Ra'd-endaz) f. Gürleyen, gürleyici. Gök gürültüsü gibi gürleyen.
-
RA'DİD
Korkak.
-
RA'DİN
Gürleyen. * Gürültülü.
-
RA'L
Koyunun kulağından kesilen parça.
-
RA'LA'
(C.: Rual) Akılsız kadın. * Kulağının ucu kesilip ilişik duran dişi koyun.
-
RA'LE
(C.: Riâl-Erâl-Erâil) At sürüsü. * Hurma ağacının uzunu.
-
RA'N
(C.: Ruun-Riân) Ahmaklık. * Sarp dağ. * Önüne sivrilmiş dağ burnu.
-
RA'NA
İyi, güzel, hoş, lâtif. Pür ve revnak olan.
-
RA'RA'
(C. Raâri') Kötü, alçak kimse. * Yaramaz gönüllü. * Çok uzun boylu adam. * Güzel itidalde olan kimse.
-
RA'RAA
Suyun şiddetle akması. * Depretmek. (Çocuk) büyümek. * Bitirmek.
-
RA'S
Yorulduğunda yab yab yürümek. * Birşeyi silmek.
-
RA'SA'
Kulakları küpe gibi uzunca sarkık olan yahut ucunu kesmekten ilişik kalıp sallanıp duran kulakları asılı olan dişi koyun.
-
RA'SAN
Yorgunluktan dolayı yab yab yürümek.
-
RA'ŞAN
Titreme, titreyiş.
-
RA'SE
(C.: Riâs) Kulağa takılan küpe.
-
RA'ŞE-İ DEST
El titremesi.
-
RA'ŞE(T)
Titreme, titreyiş. * Korkmak, havf ve dehşete giriftar olmak.
-
RA'ŞEAVER
(Ra'şe-âver) f. Titretici.
-
RA'ŞEDAR
f. Titreyen, ürken.
-
RA'ŞEVER
f. Titretici.
-
RA'Y
Teslim olma. * Otlatma, gütme. Otlama.
-
RAA'
Boğazına hizmet eden adi insan.
-
RAABE
Genişlik, vüs'at. * Büyük olmak.
-
RAALE
Hamakat, ahmaklık.
-
RAAŞ
(Ra'şe-Ra'şen) Titretmek.
-
RAB'
Vasat, orta boylu. * Avlulu ev.
-
RAB'AT
(C.: Rabeât) Attarların dağarcığı ve kutusu. * Orta boylu kimse.
-
RABB
Üveybaba.