Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
VA
"Vah, yazık" meâlinde olup hayf, hasret, esef gibi kelimelerle birlikte söylenir. (Buna Arabçada "edât-ı nüdbe" denir.)Türkçede bunun yerine; vâh, vây, eyvâh edatları kullanılır. B…
-
VA ESEFA
Vah, esefler olsun! Eyvah, çok yazık!
-
VA HASRETA
Vah vah! Ne yazık ki! (Teessür bildirir.)
-
VA-MANDE
Geride kalmış.
-
VA'
Çakal.
-
VA'B
Ulaştırmak, vardırmak. * Toplamak, cem'etmek.
-
VA'D
Söz verme. Söz verilen şey. Bir kimsenin yapacağına veya yapmayacağına dâir söz vermiş olduğu husus. Bir şeyi yapmak veya bir şey için söz vermek va'ddır. Hayır işlenecek iş için m…
-
VA'DE
Bir iş için önceden belli edilen zaman. Bir işi te'hir etmek, sonraya bırakmak için olan belli vakit. * Ecel.
-
VA'K
Sıtma ve harareti.
-
VA'K(A)
Yaramaz huylu kişi.
-
VA'KE
Cenk yeri, dövüş alanı.
-
VA'L
Sığınacak yer.
-
VA'N
Sığınacak yer, melce'. * Ot yetişmeyen taşlık ve sert yapılı arazi.
-
VA'R
(Va'ra) Sağlam yer, sert yer.
-
VA'S (VÜUSE)
(C: Vuasâ) şiddet, mihnet.
-
VA'VA'
İnsan topluluğu. * Sesler.
-
VA'Z
Dinî mes'eleler üzerinde konuşup nasihat etmek. Kalbi yumuşatacak sözlerle insanı iyiliğe sevke çalışma.
-
VAAD
(Bak: Va'd)
-
VAAZ
(Bak: Va'z)
-
VABESTE
f. Bağlı, mütevakkıf, olması bir şeye bağlı olan.(Bir fikre davet, cumhur-u ulemanın kabulüne vabestedir. M.)
-
VABİL
Yağmur. İri katreli yağmur.
-
VÂCİB
(Vücub. dan) (C.: Vâcibât) Lüzumlu, mecburi olan. * Fık: Yerine getirilmesi her müslüman için gerekli ve borç olup, yapılmadığı takdirde büyük günah olan Allah'ın emirleri. Yapılma…
-
VÂCİB-ÜL İFA
İfa edilmesi lüzumlu olan. Yapılması gerekli olan.
-
VÂCİB-ÜL VÜCUD
Vücudu mutlak var olan, yokluğu mümkün olmayan Cenâb-ı Hak.(Vâcib-ül vücuddur, yâni; O'nun vücudu zâtîdir, ezelîdir, ebedîdir, ademi mümteni'dir. Zevali muhaldir. Tabakat-ı vücudun…
-
VÂCİBÂT
(Vâcibe. C.) Yapılması lüzumlu olan şeyler. Vâcib olan şeyler.
-
VÂCİBE
Yapılıp yerine getirilmesi vâcib derecesinde lüzumlu olan şey.
-
VACİD(E)
Vücuda getiren. * Varlıklı. Fâtır. Gani ve zengin. * Mevcud olan.
-
VACİFE
Muztarib olan. Istırab çeken. Korkan. * Sallana sallana yürüyen.
-
VACİZ(E)
Kısa.
-
VAD
f. Oğul.
-
VADADE
f. Reddolunmuş, geri çevrilmiş. Merdud.
-
VADİ
İki dağ arasındaki uzun çukur. Dere. Bir nehrin aktığı yer. Nehir yatağı. * Yol, tarz, usül. * Saha.
-
VADİ-İ HÂMUŞAN
Kabristan, mezarlık.
-
VADK
Yağmur damlamak. * Alışmak. * Yağmur. * Genişlik. * Kolaylaştırmak, yakın olmak.
-
VÂFİ VE KÂFİ
Bol bol yeter.
-
VÂFİ(YE)
(Vefâ. dan) Tam, elverişli, kâfi, yeter. * Sözünün eri. * Va'dini mutlak yerine getiren Cenab-ı Hak.
-
VAFİD
(C.: Vüffed - Evfâd - Vüfud) Elçi, temsilci.
-
VAFİH
Kilise kayyımı.
-
VAFİR(E)
(Vefret. den) Bir çok, bol, çok. * Edb: Aruz kalıplarından bahr-ı rabi'nin ismidir.
-
VAFTİZ
(Vaftis) (Rumcadan) Hristiyanlarca çocuğun ve hristiyanlığa yeni girenin dine girme şartı sayılan, suya sokma merasimi. (Bak: Ta'mid)