Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
P
Osmanlı alfabesinin üçüncü harfi olup, ebced hesâbında "b" harfi gibi iki sayısına tekabül eder.
-
PÂ (PÂY)
f. Ayak. * Takat, mukavemet. * İz.
-
PÂ-BE-RİKÂB
Hareket etmek üzere olan.
-
PÂ-BEND
Ayak bağı. Köstek. Ayağa vurulan zincir. * Engel, mâni.
-
PÂ-BEND-İ TERAKKİ
İlerlemeğe mâni olan zincir, köstek.
-
PÂ-BERCÂ
Ayağı yerde demek olan bu tâbir, mecaz yoliyle kaim, sabit, berkarar, daim, bâki mânâlarında da kullanılır.
-
PÂ-BERCÂ-Yİ HAREKET
Hareket etmek üzere bulunan, âmâde.
-
PÂ-BESTE
f. Ayağı bağlı. Hareketsiz.
-
PÂ-BÜREHNE
f. Yalın ayak.
-
PÂ-BUS
f. Ayak öpen.
-
PÂ-CÂME
f. Şalvar, don, çakşır. Pijama.
-
PA-ÇE
f. Küçük ayak. Pantolon, şalvar gibi şeylerin dizden aşağı olan kısmı. Paça. * Koyun, keçi ve sığır ayağı. * Koyun, keçi ve sığır ayağından yapılan yemek.
-
PA-ÇİLE
f. Karda yürüyüp yol açmak gayesiyle ayağa giyilen bir çeşit ayakkabı.
-
PA-DAM
f. (Ayaktan yakalayan) Kuş tuzağı.
-
PA-DEŞ
f. Mükâfat.
-
PA-HAST
f. Ayak altında kalmış, çiğnenmiş olan.
-
PA-KUB
f. Çengi.
-
PA-MAL
f. Ayak altında kalmış, çiğnenmiş.,
-
PA-MAL-İ ADÜV
Düşmanların ayakları altında çiğnenmiş.
-
PA-NİHADE
f. Ayak koymuş, ayak basmış. Gelmiş, ulaşmış, vâsıl olmuş. * Doğmuş, tevellüd etmiş.
-
PA-PUŞ
f. Ayak örten. Ayakkabı, pabuç.
-
PA-RENC
f. Ayak teri. Ücret.
-
PA-SAR
f. Tekme. Tepme.
-
PA-SEBÜK
f. İşine sarılmış, ayağına çabuk.
-
PA-SİTADE
f. Ayakta duran. Kaim.
-
PA-SÜVAR
f. Yaya olan, yaya, piyade.
-
PA-YAB
f. Kuvvet, kudret, tâkat. * Su birikintisi. * Havuzun dibi. * Kuyu basamağı. * Son, nihayet.
-
PA-ZEDE
(Bak: Pâyzede)
-
PAÇAN
f. Saçan, saçıcı.
-
PAÇAVRE
f. Paçavra, kirli bez.
-
PAÇEK
f. Tezek, mayıs.
-
PAÇENG
f. Küçük pencere. * Baca, menfez delik.
-
PAD
f. Saklayan, hıfzeden. * Büyük, ulu. * Bekleyen, muhafaza eden, koruyan.
-
PADAŞ
(C.: Padaşân) f. Mükâfat, ecr. * Yoldaş. Yol arkadaşı.
-
PADAŞÂN
(Padaş. C.) f. Arkadaşlar, ayakdaşlar. * Mükâfatlar.
-
PADAV
f. Kocakarı.
-
PADE
f. Eşek ve sığır sürüsü. * Çoban sopası. * Yayla.
-
PADERGİL
(Pâ-der-gil) f. Ayağı çamurda. * Mc: Davranamaz. * Sıkıntıda.
-
PADERHAVA
(Pâ-der-hava) f. Ayağı havada. * Mc: Temelsiz, çürük.
-
PADERİKAL
(Pâ-der-ikal) f. Ayağı köstekli, ayağı bağlı, hareketsiz.