Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
OBA
Ev biçimi, birkaç direkli, uzun bölüntülü keçeden yapılmış göçebe çadırı. * Çadırlardan müteşekkil küçük topluluk. * Göçebe ailesi. Çadır halkı.
-
OBJEKTİF
Fr. Hakikatı olduğu gibi aksettiren. * Fotoğraf makinası ve dürbün gibi cihazlardaki mercekler. * Gaye. * Fls: Varlıkla alâkalı.
-
OBÜS
Ask: Dikey veya dalıcı atış yapabilen, oldukça kısa namlulu top. Obüsler Milâdi 16. asırda icad olunmuştur. Bir mânianın arkasında bulunan ve bu sebeple doğruca görülemeyen düşman…
-
OCAK İMAMI
Tar: Yeniçeri Ocağı'nın imamı. Cami-i Miyane adını alan ve ilkin mescid halinde bulunan Orta camii, Hicri 1000 senesinde büyütülerek cami haline getirilmiştir. Camiin imamı, hatibi…
-
OD
t. Ateş, nar.
-
OFİS
Fr. Yazıhane, daire, büro.
-
OĞLAK
Keçi yavrusu.
-
OK
Yay veya keman denilen kavis şeklinde bükülmüş bir ağaç çubuğa gerili kirişe takılarak uzağa atılan ucu sivri demirli ince ve kısa değneğe verilen addır. Ok, silâhın icadından evve…
-
OKİYYE
(Veya hemzenin hazfı ile "Vekiyye") Eskiden kullanılan bir ağırlık ölçüsü. Yerlere ve muhitlere göre değişir. Dörtyüz dirhem ağırlık. Yedi miskal veya kırk dirhem ağırlık. Şer'an k…
-
OKKA
t. Eskiden kullanılan bir ağırlık ölçüsü. Dörtyüz direm ağırlık. Okiyye. (Bak: Direm)
-
OKYANUS
Büyük deniz. Bahr-ı muhit. * Arapça büyük lügat kitabı.
-
OLİGARŞİ
Yun. Siyasi iktidarın, bir zümreden olan kişilerin elinde bulunması.
-
ÖMER (R.A.)
Resül-ü Ekrem'in (A.S.M.) ikinci halifesi, Aşere-i Mübeşşere'den ve sahabenin en büyüklerindendir. Çok âdil, âbid, zâhid ve merhametli idi. Fakirce yaşadı. Adaleti, şecaat ve cesar…
-
ÖMER BİN FARID
(M. 1180-1234) Kahire'de doğdu ve orada vefat etti. Mütefekkir ve mutasavvıf olup büyük şâirlerdendir. Divanı vardır.
-
ÖMER HAYYAM
Çadırcı Ömer mânâsında olan bu kelime, İran'ın meşhur hayâlperest ve içkiden çok bahseden bir şâirinin adıdır.
-
ÖMER İBN-İ ABDÜLAZİZ
(Hi: 60-101) Emevî Devleti halifelerinden olup Hz. Ömer'in ahfadındandır. Siyaset âleminde bir dâhi ve adâlette bir ikinci Hz. Ömer'di. Malatya'yı Rumlardan yüzbin esir mukabilinde…
-
ÖMR
Yaşama, hayat, yaşayış.
-
ÖMR-Ü CAHİM
Cehennem hayatı.
-
ÖMR-Ü CÂVİD
Ebedî hayat.
-
ÖMR-Ü GÜZEŞTE
Geçmiş ömür. Geçmiş hayat.
-
ÖMR-Ü HAZİN
Hazin ömür. Hüzünlü hayat.
-
ÖMR-Ü SÂNİ
İkinci hayat, âhiret hayatı.
-
ÖMR-Ü TAVİL
Uzun ömür.
-
ÖMR-Ü ZÂİL
Geçici ömür, fani hayat.
-
ÖMRE
(Bak: Umre)
-
OPERASYON
Fr. Bir cerrahın canlı bir vücut üzerinde yaptığı cerrahi müdahale. Ameliyat.
-
ORAN
Ölçü, mikyas. * Biçim, tenasüb, endam. * Tahmin, keşif.
-
ORDU
t. Bir devletin dinini, namusunu, vatan ve istiklâlini her çeşit yabancı taarruz ve tecavüzüne karşı koruyan askerî en büyük üç kuvvetten biri. Hava Ordusu, Deniz Ordusu, Kara Ordu…
-
ORDU (URDU) DİLİ
Pakistan'da Müslümanların konuştukları Arapça, Türkçe, Farsça ve Hintçeden müteşekkil olan dil.
-
ORDU-YU MÜBLÂ
Perişan edilmiş, dağıtılmış ordu.
-
ORDUGÂH
f. Ordunun konakladığı yer. Açıkta konaklayan ordunun konaklama yeri.
-
ÖRF
İnsanlar arasında güzel görülmüş, red ve inkâr edilmeyip mükerreren yapılagelmiş olan şeydir. Bu kelime; ihsan, ma'ruf, cud, sehâ, bezl ve atâ olunan, atiyye, tanımak, bilmek, bili…
-
ÖRF-İ NÂS
f. İnsanların âdet edindikleri, beğendikleri alışkanlık hâlleri, an'aneleri ve telâkkileri.
-
ÖRFEN
Örf bakımından, âdetlere göre.
-
ÖRFÎ
Âdete âit ve onunla alâkalı.
-
ÖRFÎ İDARE
(İdare-i örfî) Askerî kuvvete ihtiyacı gerektiren ve cemiyet hayatında zuhur eden müşkil hallerde vaktin icablarına göre ve vaziyet düzelinceye kadar sivil idare yerine askeri idar…
-
ÖRFİYAT
Örf, âdet ve geleneğe bağlı olan şeyler.
-
ORGAN
t. Uzuv. Canlılarda belli bir vazifeyi yapmak için bir arada yaratılmış nesiclerin teşkil ettiği vücud parçası. (El, ayak, baş, göz.. gibi) * Bir fikre, bir gayeye hizmet için çalı…
-
ORGANİZASYON
Fr. Düzenleme, hazırlama, tanzim. * Teşkilât.
-
ORHAN GAZİ
(Mi: 1288 - 1359) Osmanlı Devletinin kurucusu olan Babası Osman Gazi vefat edince (1326) Onun yerine tahta geçti. Onu yetiştiren, Hocası Şeyh Edebâli idi. Genç yaşta gazi akıncılar…