Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
DÂR-ÜL İSLÂM
(Bak: Dârülislâm)
-
DÂR-ÜL KARAR
Kararlı surette kalınan, kıyametten sonraki yer. Cennet. Dâr-ül Beka.
-
DAR-ÜL KÜTÜB
f. Kütübhâne, kitab evi.
-
DÂR-ÜL MAARİF
Sultan Mecid zamanında Valide Sultan'ın İstanbul'da Sultan Mahmud türbesi civarında yaptırmış olduğu mekteb.
-
DÂR-ÜL MESAİ
Çalışma yeri. Mesai yeri. Atölye.
-
DÂR-ÜL MÜLK
Başkent, baş şehir.
-
DÂR-ÜL ULÛM
İlimler yurdu. Medrese. Ders görülen yer.
-
DAR-ÜL-ACEZE
Düşkünler, acizler evi. Yoksullar yurdu.
-
DAR-ÜL-FÜNUN
Üniversite. (1 Ağustos 1933'de İstanbul Dâr-ul Fünunu yerine Üniversite kurulmuştur.)
-
DÂR-ÜN NEDVE
Müslümanlıktan evvel, Kureyş kabilesinin münakaşalar için toplandığı bir yerin adı olup, Kusey ibn-i Kilâb tarafından kurulmuştur. (Sonradan Hz. Muhammed'e (A.S.M.) karşı bulunanla…
-
DÂR-ÜS SAÂDE
Saâdet yeri, saray.
-
DÂR-ÜS SALTANA(T)
Saltanat yeri. İstanbul.
-
DÂR-ÜS SELÂM
Cennet. Selâmet ve eminlik yeri. * Bağdatın eski ismi.
-
DÂR-ÜŞ ŞİFÂ
Şifa yurdu, sağlık yurdu. * Tımarhâne.
-
DÂR-ÜS SIHHA
Hastahâne.
-
DAR-ÜŞ-ŞAFAKA
İstanbul'da yetim ve öksüzler için kurulmuş olan yatılı lise.
-
DAR'
(C.: Durâ-Duru) Davar emziği.DAR' : Men'etmek, engel olmak. * Ansızın haberli olmak. * Eğrilik.
-
DAR'A'
Başı siyah, gövdesi beyaz olan davar. (Müz: Edrâ.)
-
DARA
f. Eski Fars hükümdarlarından dokuzuncusu Keykubat'ın bir ismi. * Hükümdar. * Cenab-ı Hakk'ın bir ismi.
-
DARA'
Düz yer. * Birbirine girmiş olan sık bitmiş ağaçlar.
-
DARAA
Tevazu etmek, alçak gönüllü olmak. * Emre uymak, muti olmak. * Zayıf ve zelil olmak.
-
DARAB
Koyu beyaz bal.
-
DARABAN
Vurma, vuruş. Çarpış, çarpıntı, çarpma.
-
DARABAN-I KALB
Kalb çarpıntısı, kalbin vuruşu.
-
DARABÂT
(Darbe. C.) Vuruşlar. Çarpmalar. Vurmalar.
-
DARABÂT-I ANİFE
Şiddetli vuruşlar.
-
DARABİNE
Kapı bekçileri.
-
DARAFE
Çokluk, kesret.
-
DARAĞACI
t. İdama mahkûm olanların asıldıkları sehpa.
-
DARAGIM
(Dırgam. C.) Arslanlar, esedler, dırgamlar.
-
DARAKA
(C.: Derk- Edrâk-Dırâk) Deriden yapılmış olan kalkan. * Gırtlağın hançereyi meydana getiren kıkırdaklarından kalkan şeklinde olanı.
-
DARAME
Ucu ateşli kuru ot ve odun.
-
DARARE
Gözsüzlük.
-
DARAS
Ekşi yemekten dolayı dişin kamaşması.
-
DARAT
f. Debdebe, tantana, şan, gösteriş, çalım.
-
DARAVET
Adet, alışıklık, alışkanlık.
-
DARAYÎ
f. Sahib, mâlik olma. * Hüküm sürme, hâkimiyet kurma. * Bir nevi kumaş.
-
DARB
(C.: Durub-Edrub) Vurmak, vuruş, çarpmak. * Beyan etmek. * Seyretmek. * Nev, cins. * Benzer, nazir. * Eti hafif olan.
-
DARB-I HİYÂM
Çadır kurma.
-
DARB-I MESEL
Misâl olarak söylenen meşhur söz. Bir hâdiseye binaen söylenen hikmetli söz. Ata sözü.