Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
DARB-I SİKKE
Para basma.
-
DARB-I UNK
Boyun vurma.
-
DARB-ZEN
f. Mâdeni levhalar üzerine kabartma olarak nakışlar işleyen. * Kale döven.
-
DARBAM
f. Direk, kiriş.
-
DARBE
(C.: Darabât) Vuruş, vurma, çarpma. * Musibet, belâ, âfet, felâket.
-
DARBEHA
Başını aşağı eğmek. * Muti olmak, itaat etmek, söz dinlemek.
-
DARBELE
Bir yürüme çeşidi. * Davul çalmak.
-
DARBEN
Döğerek, vurarak. * Çarparak.
-
DARBHANE
Para basılan yer.
-
DARBÎZ
Rutubetli tarla, sulak yer.
-
DARBUM
Bizanslılar zamanında Eskişehir'in ismi.
-
DARC
Yarmak, şakk.
-
DARE
f. Vazife, görev, ödev.
-
DARENDE
f. Saklayan, tutan. * Ulaştıran, vâsıl eden, kavuşturan, getiren.
-
DAREYN
Her iki dünya. İki yurd. İki yer.
-
DARH
Def'etmek, kovmak. Reddetmek. * Yer kazmak.
-
DARÎ
Ot ve yem satan kişi. * Evinden çıkmayan kimse.
-
DARİ'
Adımı geniş olan kişi.
-
DARİB
(Darb. dan) Sütünü sağan kimseye vuran dişi deve. * Ağaçlı yer. * Karanlık gece. * Vurucu, vuran. Darbeden, çarpan. Döven.
-
DARİBE
Tabiat. * Kılıçla vurulmuş. * Eğrilmiş yün.
-
DARİC
Katı, şedid, şiddetli.
-
DARİCE
Ay ve güneş ağılı. (Farsçada "hâle" denir.)
-
DARİH
Kabir. Mezar.
-
DARİM
Yanmış nesne. * Dövülmemiş harman. * Odun ufağı.
-
DARİN
Bir yerin adı.
-
DARİR
(C.: Edirrâ) Kör, a'mâ. * Nefis. * Cismin bakiyyesi. * İri vücutlu fakir kişi.
-
DARİS
Çetin huylu kimse.
-
DARİŞ
Siyaha boyanmış kara deri.
-
DARİYYE
f. Divan şairlerinin, dünyevi makamca büyük olanların yaptırdıkları köşk ve konaklara dair yazdıkları manzume.
-
DARIT
Yellenen, yellenici.
-
DARM
Şiddetli açlık. Oburluk. * Ateşin yakması.
-
DARR
Zararlı, zararı olan.
-
DARRA
Şiddet, mihnet. Belâ. Naks. Ziyan. Sıkıntı. Kötürümlük.
-
DARRAB
Akça kesici, dârp edici, para basan.
-
DARRE
Bir miktar süt.
-
DARS
Dişiyle tutup ısırmak.
-
DART
Yellenmek. * Tez olmak.
-
DARU
f. İlâç, deva, tiryak.
-
DARU-BERD
f. Debdebe, ihtişam.
-
DARU-HANE
f. İlâç satılan yer, eczahane.