Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
DARÜL HARB
(Dâr-ül harb) Harp yeri. Müslümanlarla gayr-i müslimler arasında sulh akdedilmemiş memleket. Kâfirlerin ve onların gayr-i islâmi hükümlerinin hâkim olduğu yer. (Bak: Şeair.)
-
DARÜL HİKMETİL İSLAMİYE
(Dâr-ül Hikmet-il İslâmiye) Bu teşkilât, son devirlerde gerek imparatorluk ve gerekse İslâm Aleminde ortaya çıkan bir takım dini mes'elelerin halli ve İslâma yapılan hücumların İsl…
-
DARÜL İSLAM
(Dâr-ül İslâm) İslâmiyet merkezi. Müslümanların hâkim olduğu yer.
-
DARVİNCİLİK
19. yy.da yaşamış İngiliz düşünürü Darwin'in kurduğu bir nazariye, görüş. "Evrim teorisi: Tekâmül nazariyesi" adıyla da anılan bu görüşe göre; insan dâhil bütün canlıların başlangı…
-
DARZEM
Sütü az deve. * Çok ısırıcı olan yılan.
-
DARZEME
Çok ısırmak.
-
DÂS
f. Orak. * Tuzak. * Sedef otu.
-
DAŞ
İsimlerin sonlarına eklenerek eşlik, refakat ve ortaklık bildirir. Meselâ: Arka-daş $ : Refik.
-
DÂS-I ZERRİN
Altın orak. * Mc: Yeni ay.
-
DASAR
(Dâstâr) f. Tellal, simsar.
-
DASDASA
Depretmek, tahrik.
-
DASE
f. Orak.
-
DÂSİTÂN
(Dâstân) f. Destan, sergüzeşt. Geçmiş hâdiseleri anlatan nesir veya nazım halinde yazı. * Şöhret.
-
DÂSİTÂNE-İ AŞK
Aşk hikâyesi ve destanı.
-
DAŞTE
f. Köhne, harab olmuş, eskimiş, yıpranmış. * Mâlik olmuş.
-
DAŞTEN
f. Tutmak, elde etmek, mâlik olmak, zimmetine geçirmek. * Zabtetmek, gasbetmek, almak. * Görüp gözetlemek. * Eskimek, yıpranmak, harab olmak, köhneleşmek.
-
DAV'
Kaymağı alınmış sığır sütünden yapılmış ekşi yoğurt ve ayran.
-
DAVA VEKİLİ
Baro teşkilatının olmadığı yerlerde kanunî izin ile vekil sıfatı kazanan ve dava takibine salâhiyeti olan kişi.
-
DAVACI
t. Dava açan.
-
DAVAHİ
Memleket köşeleri.
-
DAVAHİ-S SEB'
Yedi kat gök.
-
DAVAT
Devenin başında olan verem.
-
DAVBAN
Güçlü, büyük deve.
-
DAVC
(C.: Edvâc) İki şeyin birbirine eğilip ulaşması.
-
DAVDA'
Meş'ale. * İnsan sesleri.
-
DÂVER
Cenab-ı Hakk'ın (C.C.) bir ismidir. * Âdil, insaflı ve doğru olan hükümdar, vezir veya hâkim.
-
DÂVERÂNE
f. Doğruluk ve adaleti seven bir büyüğe yakışacak tarzda. * Hâkim ve vezirle alâkalı olan.
-
DÂVERÎ
f. Hâkimlik, hükümdarlık. * Mahkeme ve dâvâ. * Kötü ile iyiyi birbirinden ayırt etme. * Kavga, mücadele.
-
DAVİTA
Havuzun dibinde olan balçık. * Çöküklük. * Suyu çok olduğundan elde durmayan sıvı hamur.
-
DAVİYE
Otsuz çöl.
-
DAVKAA
şişman ve ahmak olan kimse.
-
DAVLUMBAZ
Çarkları yandan olan vapurlarda çarkların döndükleri yerleri örtmek için vapurun iki tarafında bulunan iki büyük yarım daire.
-
DAVMERAN
Fesleğen denilen iyi kokulu çiçek.
-
DAVR
Ziyan etmek, zarara girmek.
-
DAVTA
Fakir.* Gövdeli, cesim.
-
DÂVUD (A.S.)
Kur'an-ı Kerim'de ismi geçer ve Benî İsrail Peygamberlerindendir. Hz. Süleyman'ın (A.S.) babasıdır. Hem Peygamber, hem Sultandı. İbranice Zebur kitabı kendisine nâzil olmuştur. Ses…
-
DAVUDÎ
Hz. Davud'un (A.S.) sesini andıran kalın gür ses.
-
DAVVE
Ses, sadâ.
-
DAVVÎ
Yurt tutmak.
-
DAVY
Arıklık. * Zayıflık.