Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
DEBH
Belini büküp eğildiğinde, başını öne doğru fazlaca eğmek.
-
DEBİB
Yürümek. * Harekete geçmek.
-
DEBİR
f. Müsteşar. * Kâtib, yazıcı.
-
DEBİSTAN
f. Mekteb, okul.
-
DEBKEL
Bir araya toplanmış mal. * Derisi kalın, çirkin kimse.
-
DEBL
Küçük eşek. * Toplamak, cem'etmek. * Islah etmek.
-
DEBR
(C.: Dübur) Oğul kız topluluğu. * Bal arısı.
-
DEBRE
(C.: Deberât-Dibâr-Edbür) Savaşırken askerin bozulması. * Bir evlek yer. * Vaktinden sonra gelmek.
-
DEBRETMEK
t. (Tepretmek) Kımıldatmak, harekete getirmek, oynatmak.
-
DEBŞ
Çekirgenin ot yemesi.
-
DEBS (DİBÂS)
Dibekde buğday döğmek.
-
DEBSA'
Çok fazla kırmızı olduğundan, siyah gibi görünen şey.
-
DEBUB
Semizlik ve şişmanlığından dolayı yürüyemeyen deve.
-
DEBUR
Batı rüzgârı. * Fırak, ayrılık. * Halef etmek.
-
DEBUS
f. Topuz.
-
DECAC
(C.: Dücüc) Tavuk. * Horoz, tavuk ve piliç cinsi.
-
DECACE
(Dücâce, dicâce) Tavuk.
-
DECC
Tavuğu çağırmak.
-
DECCAL
Hakkı bâtıl, bâtılı hak olarak gösteren. (Deccal'ın Cennet dediği Cehennem gibi, Cehennem dediği de Cennet gibi olacağı rivâyet edilir. Sahih hadislerin ihbarı ve din büyüklerinin…
-
DECDECE
Tavuğa "bilibili" diye seslenmek.
-
DECECAN
Ağırca, yab yab yürümek.
-
DECEN
Çok yağmur.
-
DECL
Örtmek. * Devenin katranlanması. * Karıştırmak, yalan söylemek. Hakkı bâtıl; bâtılı hak diye göstermek. Anarşi çıkarmak. * Bâtılı hak gösteren. * Mübâlâgalı fâili; Deccaldır.
-
DECN
Bol yağmur, rahmet. * Havanın bulutlu olması. * Bir yerde mukim olma. Bir yerde oturma.
-
DECRAN
Neşeli, sevinçli, bahtiyar kimse.
-
DECUCAT
Ayakları kısacık dişi deve.
-
DECV
Nikâh. * Çok karanlık, zulmet.
-
DECYE
(C.: Dücâ) Karanlık, zulmet.
-
DEDEKTİF
Fr. Hususi araştırma yapan, tâkib ve tarassudda bulunan polis.
-
DEEB
Âdet, usul, kaide, an'ane.
-
DEF-İ CU'
Açlığı gidermek. Birşey yemek.
-
DEF-İ HÂCET
Abdest bozmak.
-
DEF-İ ŞER
Kötülüğü ve şerri def'etmek.(Bu günlerde, Kur'an-ı Hakîm'in nazarında, imandan sonra en ziyade esas tutulan takva ve amel-i sâlih esaslarını düşündüm. Takva, menhiyattan ve günahla…
-
DEF-İ TABİÎ
Bünyede ve içte olan şeyi, fıtrî ve normal şekilde dışarı atmak.DEF' : (Defâ'-Defâe) Sıcaklık.
-
DEF'
Ortadan kaldırmak, Öteye itmek. * Mâni' olmak. Savmak. Savunmak. * Himaye etmek. * Fık: Bir dâvayı müdafaa için başka bir dâva açmak.
-
DEF'A
Bir kerre.
-
DEF'A-İ ULÂ
Birinci olarak, ilk defa.
-
DEF'ATEN
Hemen, birdenbire âni olarak. Beklenmedik anda. Bir def'ada.
-
DEF'ATEYN
İki kere, iki defa.
-
DEF'Î
Hemen, bir anda.