Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
DEFA
Boynuz ve kanat uzunluğu. * Bir şeyin eğilip ikiye bükülmesi.
-
DEFAAT
Kerreler, def'alar. Müteaddid.
-
DEFADI'
(Dıfda. C.) Kurbağalar.
-
DEFAİN
(Define. C.) Defineler.
-
DEFATİR
(Defter. C.) Defterler. Not yazmağa mahsus kâğıttan beyaz kitablar.
-
DEFATİR-İ RESMİYYE
Resmi defterler.
-
DEFENNİ
Alaca renkli bir cins elbise.
-
DEFER
Koltuk kokusu gibi olan pis koku. * Yemeğe kurt düşmesi.
-
DEFF
Yan, cenb. * Kolay.
-
DEFFE
Yan, yüz. * Kitab cildinin iki tarafından herbiri.
-
DEFİ'
Kızgın olan nesne.
-
DEFİF
Ağır ağır gitmek. * Kuşun, ayakları yerde iken kanatlarını salıp hareket ettirmesi.
-
DEFİN
(Defn. den) Medfun, defnedilmiş, toprağa konulmuş, gömülmüş, gömülü.
-
DEFİNE
Para veya altın gibi eskiden saklanmış şeylerin bulunduğu yer. * Kıymetli eşya. Kıymeti ve değeri yüksek olan şeyler veya kimse.
-
DEFK
Atmak. Dökmek.
-
DEFLASYON
Fr. Paranın piyasada azalmasıyla satın alma gücünün artması.
-
DEFN
Gömmek, gömülmek. Cenazenin mezara gömülmesi.
-
DEFN-İ EMVAT
Ölülerin gömülmesi.
-
DEFN-İ MEYYİT
Ölünün gömülmesi.
-
DEFR
Kokmak.
-
DEFTER
(C.: Defâtir) (Yunanca iki kanatlı manasına gelen bir kelimeden alınmıştır). Not yazmağa, ders için veya ticari hesablara mahsus kağıttan beyaz kitab. Pusula. * Liste.
-
DEFTER-İ A'MÂL
İnsanların amellerinin iyilik veya, kötülüklerinin meleklerce kaydolunduğu manevî defter.( $ kelimesiyle ifade eder ki: Haşirde herkesin bütün a'mâli bir sahife içinde yazılı olara…
-
DEFTERDAR
Defter tutan. Devletin gelir ve masraflarını tutan vazifeli memur. Eskiden Maliye Nâzırı bu nam ile anılırdı. Bir vilayetin maliye işlerine bakan memur.
-
DEFTERDARLIK
Eskiden maliye bakanlığı. * Şimdi vilâyetlerin mali işlerine bakan daire.
-
DEFVA
Boyu uzun ağaç. Uzun boyunlu keçi.* Boynu uzun olan kadın.
-
DEGA
f. Hile, habislik, dolandırıcılık. * Hilekâr, dolandırıcı, habis. * Kalp para, bozuk akçe.
-
DEH
f. On (10), aşer.
-
DEH-SAL
f. Gezegen, seyyare, yıldız.
-
DEH-SALE
f. On yaşında. On yıllık.
-
DEH-YEK
f. Öşr, onda bir.
-
DEHA
Çok akıllılık. Zekiliğin ve anlayışlılığın son derecesi. İleri görüşlülük, geniş ve çok güzel fikir sâhibi olmak.
-
DEHA-İ FENNÎ
Fen ve dünyevi ilimlerde çok ileri görüşlülük ve harika zekâlı olmak.
-
DEHA-İ KUDSÎ
Dinin derin hakikatlarını anlamakta yüksek mahareti olan dehâ. Dinî dehâ.
-
DEHADAR
f. Uyanıklık, zeki ve çok akıllı oluş.
-
DEHAET
Dahilik, dehâ sahibi olma. Zekilikte, anlayışlılıkta çok yüksek olma.
-
DEHAK
Kırmak, kesmek. * Acı çektirmek, azap etmek.
-
DEHAKÎN
(Dihkan. C.) Köy ağaları. * Köylüler, çiftçiler.
-
DEHAL
Aldatmak, mekir ve hile etmek.
-
DEHALET
Sığınmak, aman dilemek, medet, yardım isteyiş.
-
DEHALİZ
(Dehliz. C.) Dehlizler, holler, koridorlar.