Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
DANENDE
f. Bilgin, bilen, Haberli.
-
DANG
f. Bir dirhemin altıda biri.
-
DANİ'
Hor, zelil.
-
DANİK
Nezle.
-
DÂNİŞ
f. Bilgi, ilim. Biliş.
-
DÂNİŞ-GEDE
Üniversite.
-
DÂNİŞ-GER
f. Alim, bilgin.
-
DANİŞÎ
Alim, bilgin, bilgili.
-
DANİŞMEND
(C.: Dânişmendân) f. Bilgili, ilimli. * Tanzimattan evvel, kadıların yanında stajyer olarak çalışan kimseler için kullanılan bir tâbirdi.
-
DANİSTEN
f. Bilmek.
-
DANİYE
Yakında olan.
-
DANIK
(C.: Devânik) Bir dirhemin altıda biri ve iki kırât ağırlığı. (Her kırat beş arpa ağırlığıdır.) * Zayıf düşkün davar.
-
DANIŞTAY
(Bak: Şurâ-yı devlet)
-
DANK
(Dunuk) Darlık, dıyk.
-
DANKA'
Dar, sıkıntı. Zararlı, zarara sebeb olan.
-
DANTELA
Fr. Tentene. Her nevi iplikle örülen, bir kumaşın kenarına işlenen türlü biçimde ince örgü, dantel.
-
DANU'
Evlâdı çok olmak.
-
DANV
Oğul ve kız, veled.
-
DÂR
f. Sâhib, mâlik, tutan (mânasındadır.) Meselâ: Bayrakdâr $ : Bayrak tutan.
-
DÂR Ü GİR
Kavga, savaş, muharebe, harp, ceng.
-
DAR-BAZ
f. Canbaz.
-
DÂR-I BEKA
f. Âhiret. Bâki olan yer. (Mâdem dünyada hayat var, elbette insanlardan hayatın sırrını anlayanlar ve hayatını su-i istimâl etmeyenler, Dâr-ı Beka'da ve Cennet-i Bâkiye'de hayat-ı…
-
DÂR-I CİNAN
f. Cennet yurtları. Cennetler.
-
DÂR-I DÜNYA
f. Bu dünya memleketi. Dünya. (Dâr-ı fenâ da denir.)
-
DÂR-I EMÂN
Müslümanların zimmetini kabul eden veya müslümanlarla sulh halinde olan, gayr-i müslim bir ahalinin memleketi.
-
DÂR-I FENÂ
Dünya. Bu dünya.
-
DÂR-I İMTİHAN
İmtihan yeri. * Dünya. * Dar-ı mihnet, meydân-ı ibtilâ gibi tâbirler de aynı mânada kullanılır. (Bak: İmtihan)(Din bir imtihandır. Teklif-i İlâhi bir tecrübedir. Tâ, ervâh-ı âliye…
-
DÂR-I RİDDE
Aslında Müslim iken sonradan irtidâd eden veya bir zaman İslâmiyeti kabul etmiş iken sonradan mürted olan şahısların hâkim bulundukları yer.(Darürridde, yani: Mürtedlerden müteşekk…
-
DÂR-I ŞURA-YI ASKERÎ
1296 yılında lağvolunan bu yüksek askeri meclis 1253 yılının muharrem ayında kurulmuştu. 1259 tarihinde çıkarılan kanun ile vazifesi tesbit edildi. Askeri ve mülki ricâlden onbir d…
-
DÂR-I TEKLİF
Dünya. Allah'ın teklif ve emirleri ile vazifeli olduğumuz yer olan dünya. (Şu dâr-ı dünyâ meydân-ı imtihandır. Ve dâr-ı tekliftir. Hizmet yeridir. Lezzet ve ücret ve mükâfat yeri d…
-
DÂR-I ZİMMET
Müslümanların, ahid ve emânını ve himayesini kabul etmiş oldukları; gayr-i müslimlere mahsus yerler.
-
DÂR-ÜL AMÂN
Sığınılacak, korunulacak yer.
-
DÂR-UL BELVÂ
Dünya, imtihan yeri. Belâ ve musibet âlemi.
-
DÂR-ÜL CİHAD
İslâm sınırlarının haricindeki ülkeler.
-
DÂR-ÜL HARB
(Bak: Dârülharb)
-
DÂR-ÜL HİCRE
Hicret edilen yer. Medine şehri.
-
DÂR-ÜL HİKMET
Hikmet yeri. Hikmetlerin hükmettiği, hikmet beşiği dünya. * Osmanlı devrinde Şeyh-ül İslâmlık makamının bir ismi.
-
DÂR-ÜL HİLÂFE
Hilâfet Merkezi. Halifenin bulunduğu yer. (Osmanlılar devrinde İstanbul idi ve bir ismi de Dersaâdet idi)
-
DÂR-ÜL HULD
Baki olan yer. Cennetin bir bahçesi. Cennet.
-
DÂR-ÜL İKAB
Cehennem. Çok azab çekilen yer.