Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
EHL-İ İ'TİZAL
Mu'tezile'den olan. (Bak: Mu'tezile)
-
EHL-İ İHTİSAS
İhtisas sahibi olan kimseler. Bu kişiler yalnız kendi meslekleriyle uğraşırlar, çeşitli meslek ve meselelerle fikirlerini dağıtmazlar. (Bak: İhtisas)
-
EHL-İ İLHAD
f. Doğru meslek ve dinden, Hak yolundan çıkıp bâtıl yola sapan, imansızlar, dinsizler.
-
EHL-İ İSLÂM
İslâm topluluğu. Müslümanlar.
-
EHL-İ İSTİĞRAK
Manevi bir coşkunlukla kendinden geçmiş hâle giren zatlar.
-
EHL-İ IRZ
Yüz aklığı ve şan, itibar sahibi olan, namuslu kimse. Şerefli ve temiz olan. Namuslu, iffetli ve ismetli. Irz ehli.
-
EHL-İ KALB
(Bak: Ehl-i dil)
-
EHL-İ KELÂM
(Bak: Mütekellimîn)
-
EHL-İ KEŞF
f. Perdeli olan ve zâhir hislerle bilinmeyen hakikatları, Cenab-ı Hak'kın lütf u ihsanı ile bilen veliler.
-
EHL-İ KEŞF-İL KUBUR
Kabir âleminde olanları bilen, kabirdeki ölünün ahvâlini keşfedip doğru olarak haber veren veli, evliya.(Ehl-i keşf-il kuburun müşahedesiyle müteaddid vâkıatla, tahsil-i ulum ânınd…
-
EHL-İ KİTAB
f. Allah'ın gönderdiği kitaplara inanan. * Müslüman, Hristiyan veya Yahudi olan. (Hakiki Hristiyanlık veya Yahudilikten çıkmamış bulunan.)(Kur'an-ı Kerim, o cümlede ehl-i kitabı im…
-
EHL-İ KIBLE
Müslüman, kıble ehli.
-
EHL-İ KUBUR
Kabir ehli. Ölüler.
-
EHL-İ KURA
Köylerde, kasabalarda yaşayan.
-
EHL-İ MEDER
Evde oturan. Medeni.
-
EHL-İ NAMUS
Namuslu kimse, namus ehli.
-
EHL-İ NÂR
Cehennemlik olan. Cehennem ehli.
-
EHL-İ NEFİY
Nefyedenler, aksini veya olmadığını iddia edenler.
-
EHL-İ NÜBÜVVET
Peygamberler.
-
EHL-İ RUM
f. Osmanlı. Eskiden Anadolu'da yaşayanların bir ismi. Çünkü: Osmanlılar Romalıların (Rumların) çok bulunduğu memleketlerini fethedip yerleştiler.
-
EHL-İ SALÂH
Huk: Hâli mestur, nâmuslu, doğru, adaletli olan kimse. Sâlih kimseler.
-
EHL-İ SALİB
f. Bayrağında salib (haç) bulunanlar. Hristiyanlar. * Osmanlılardan 209 sene evvelki tarihte Haçlı Seferlerine katılan Hristiyan Ordusu.
-
EHL-İ ŞEKAVET
İslâmiyetin müsâade etmediği çeşitli rezâlet işleyen bedbaht.
-
EHL-İ SEKR
f. Aklı ile hareket edemeyip hissi ve zevki ile hareket eden, sarhoş. * Tas: İlâhî bir tecelli ile istiğrak halinde olanın kendinden geçmesi hali.
-
EHL-İ SEVAHİL
f. Sahilde, deniz veya göl kenarında yaşayanlar.
-
EHL-İ ŞİA
şia ehli. (Bak: şia)
-
EHL-İ SUFFA
(Bak: Ashab-ı Suffa)
-
EHL-İ ŞUHUD
f. Kâinatta tevhid delillerini aynen seyreden, İlâhi ve gizli sırlarını Hakkın izni ile gören şuhud ehli. Veli. * Görecek derecede kat'i kanaat sâhibi olan enbiyâ ve evliyalar.
-
EHL-İ SÛK
f. Çarşı halkı, esnaf.
-
EHL-İ SÜNNET
f. Peygamberimiz Hz. Muhammed'in (A.S.M.) söz ve hareketlerine şüphesiz, kat'i ve sağlam delillerle uyan. Sahabe ve onlara tâbi' olanların mezhebi ve o mezhepte olan. Bunların muha…
-
EHL-İ TAHKİK
Hakikatleri delilleri ile bilen âlimler. * Tahkik ehli.
-
EHL-İ TAKİB
Takip edenler, peşinden gidenler.
-
EHL-İ TEŞEYYU'
şiilik iddia edenler. (Bak: şia)
-
EHL-İ TEVHİD
Cenab-ı Hakk'ın birliğini bilip inanan ve sadece bir Allah'a bağlanıp ibadet eden kimse. (Bak: Tevhid)
-
EHL-İ UKUL
Akıllılar, akıl sâhibleri.
-
EHL-İ VEBER VE BÂDİYE
Çadırda oturan bedevi Arab, çöl ahalisi.
-
EHL-İ VİFAK
Beğenilen işlerde birbirine muvafakat edip uyanlar, anlaşanlar.
-
EHL-İ VUKUF
Bir mes'ele hakkında bilgi sahibi olan salâhiyetli kimseler. Vukuf ehli. Bilirkişi.
-
EHL-İ ZEVK
Zevklenenler, lezzet alanlar. * Tas: Cenab-ı Hakk'a yakınlıkla, kurbiyetle veya uyanık kalble iman ve Kur'an hakikatlarından zevk alanlar.
-
EHL-İ ZİMMET
İslâm Devletinin tâbiiyetinden olan Hıristiyanlar. İslâm Devleti tarafından korunan müslümandan başka kimse. Zimmi.