Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
ECYAF
(Cife. C.) Kokmuş etler. Cifeler.
-
ECYAL
(Cîl. C.) Soylar. Tâifeler. Kavimler. Nesiller.
-
ECYED
Uzun boyunlu (adam.)
-
ECYEM
Gözü büyük ve kırmızı olan. (Müe: Ceymâ)
-
ECZÂ
(Cüz. C.) Eczacılıkta kullanılan çeşitli maddeler. * Ciltlenmemiş kitab ve saire. * Cüz'ler, parçalar, kısımlar. * Bir kimyevi terkible vücuda gelip yanma hassası gibi böyle bir ku…
-
ECZÂ-İ ASLİYE
Vücudda temel teşkil eden parçalar ve kısımlar, unsurlar.
-
ECZÂ-İ UNSURİYYE
Esas teşkil eden parçalar.
-
ECZÂ-İ ZÂİDE
Fazladan olan kısımlar, parçalar.
-
ECZÂ-YI ŞERİFE
Kur'ân-ı Kerim'i meydana getiren otuz cüz.
-
ECZAHANE
f. Eczacı dükkanı. Ecza dolabı. İlaç satılan mağaza.
-
ECZAL
(Cizl. C.) Ağaç kökleri, tomrukları.
-
ECZEB
Suyu geçirmeyen sağlam zemin.
-
ECZEM
Burnu kesilmiş.
-
ED'AC
Gözleri kara renkte ve büyükçe olan. * Pek siyah şey.
-
ED'İYE
(Duâ. C.) Duâlar.
-
ED'İYE-İ HAYRİYE
Hayırlı dualar.
-
ED'İYE-İ ME'SURE
Peygamberimiz (A.S.M.) ile, sahabelerden naklolunan te'sirli ve makbul duâlar.
-
EDA-İ FERÂİZ
Allah'ın (C.C.) farz olarak emrettiklerini yerine getirmek. Farz vazifelerini ifa etmek.
-
EDA-YI DEYN
Borç ödeme.
-
EDA-YI SALÂT
Namazı vaktinde kılma.
-
EDÂ'
Yerine getirmek. Ödemek. Borcunu vermek. Vazifesini yapmak. * Tarz. Üslub. * Şive. * Tekebbür. * Fık: Namazı vaktinde kılmağa "Eda" ve vakit geçtikten sonra kılınan namaza da "Kaza…
-
EDAKK
En dakik, pek ince, çok mühim.
-
EDAKK-I UMUR
İşlerin en mühimmi.
-
EDALL
(Bak: Adall)
-
EDÂMALLAH
Allah (C.C.) dâimî eylesin (mealinde duâ.)
-
EDANİ
(Ednâ. C.) Ednâlar, en deniler, en alçaklar. Alçak, pek bayağı ve aşağılık kimseler.
-
EDAT
Sebep. Âlet. Avadanlık. * Gr: Kendi başına mâna ifade etmeyip, kelime veya fiillerle birlikte mâna ifade eden kelime veya harf. İsim ile fiilden gayri kelime.
-
EDB
Ziyafet verip, halka yemek yedirmek.
-
EDBAR
(Dübür ve Dübr. C.) Ard ve arka taraflar. Herhangi bir şeyin sonları ve akibetleri.
-
EDBAR-ÜN NÜCUM
Fecirden evvel kılınan iki rek'at nafile namaz.
-
EDBAR-ÜS SÜCUD
Akşam namazından sonra kılınan iki rek'at nafile namaz.
-
EDBES
Rengi ne kızıl, ne siyah olan hayvan.
-
EDD
(C.: Üdüd) Kuvvet. * Yetişmek. * Ric'at etmek.
-
EDDAİ
"Mâlum bir duâcı. Duâcınız. Hayrınızı isteyen" meâlinde imza yerine yazılan bir tâbir.
-
EDEB
Terbiye. Kavlen, fiilen insanlara lütuf ile muamele etmek. Güzel ahlâk. Usluluk. Hayâ. * Ist: Sünnet-i Resul'e (A.S.M.) uygun hareket etmek. * Utanılacak şeylerden insanı koruyan m…
-
EDEB-AMUZ
Edeb öğreten.
-
EDEB-İ KELÂM
Söz güzelliği, söz zarifliği. * Edb: İfade arasında bayağı ve çirkin tabirlerin bulunmaması. İfadenin güzel oluşu.
-
EDEB-İ MUÂŞERET
(Bak: Âdâb-ı muaşeret)
-
EDEBÎ
Edebe dâir. Güzel söylenmiş yazı. Edebiyata âit. Ehl-i edebe, terbiyeli, ahlâklı ve edebli olanlara dâir ve edebe mensup ve müteallik.
-
EDEBİYAT
Düşünce, duygu veya herhangi bir hakikatı veya herhangi bir fikri yazı veya sözle, manzum veya nesir halinde güzel şekilde ifâde san'atı. Bu san'atla uğraşan ilim kolu. * Edebiyata…