Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
HABBAZÎ
Ekmekçilikle ilgili.
-
HABBE
Gammazlık yapan kadın. (Müz: Habb)
-
HABBE (HUBBE)
Yol, tarik.
-
HABBET-ÜL KALB
(Bak: Süveydâ)
-
HABBET-ÜS SEVDA
Çörek otu.
-
HABBEYİ KUBBE YAPMAK
Değeri olmayan bir şeye çok fazla ehemmiyet vermek. Zihinde büyütmek.
-
HABBEZA
"Ne güzel, ne sevimli, ne hoş" mânâsında bir takdir edatıdır.
-
HABBÜL BÜLUĞ
(Habb-ül büluğ) Erginlik çağındaki erkek ve kız çocukların yüzlerinde ve alınlarında çıkan sivilceler.
-
HABC
Devenin ot yemekten dolayı karnının şişmesi. * Vurmak.
-
HABCAME
f. Gecelik ve pijama gibi gece uyurken giyilen elbise.
-
HABE
Zarara ziyana uğradı (mânâsına fiil).
-
HABEB
Aldatma, kandırma. Hile, kurnazlık.
-
HABEK
f. Üzülme, sıkıntı yapma. * Sıkılma, bunalma.
-
HABEL
Ana rahmindeki çocuk, cenin. * Gebelik, gebe olma zamanı. * Fls: Musallat fikir.
-
HABELE
Üzüm çubuğu.
-
HABELLAK
Küçük olup büyümeyen koyun.
-
HABEN
Kısaltma, azaltma, kasma. * Edb: Aruzda "fâilâtün" den "ât" hecesini atarak, nazmı "fâilün" veznine sokma.
-
HABENDAT
Şişman kadın.
-
HABENNEKA
(Bak: Hebenneka)
-
HABENTA'
Kısa boylu, tıknaz kişi.
-
HABER
Berelenme, yaralanma. Çürüme.
-
HABER-İ KÂZİB
Yalan haber.
-
HABER-İ MEŞHUR
Bidayette râvisi mahdut iken sonraki devirlerde, yalan üzere ittifakları muhal olan bir cemaat tarafından nakledilegelen makbul hadistir. (Ist. Fık.K.)
-
HABER-İ MÜTEVATİR
Birçok kimselerin çokları vasıtası ile rivâyet ettikleri hadis.
-
HABER-İ SÂDIK
Doğru haber. Hz. Peygamber'in (A.S.M.) sözü. Hadis.
-
HABER-İ VÂHİD
Bir sahabeden, bir kişiden veya bir koldan gelen sahih hadis. (Bak: Mütevatir)
-
HABERDAR
Haberli, vâkıf, bir mes'eleden haberi olan.
-
HABERÎ
(Haberiyye) Haberle ilgili. Haberden ibaret olan. * Gr: Yüklemle ilgili.
-
HABERKAS
Küçük deve. * Küçük adam.
-
HABERPİJUH
f. Haber almaya çalışan. Haber araştıran, haber toplayan.
-
HABEŞ
Afrika'nın Kızıldeniz sâhili güneyinde müstakil bir memleket. Bu memleket ahalisinden olan. * Beyaz ve siyah arasında koyu esmer adam.
-
HABES(E)
(Habis. C.) Kötüler. Alçaklar. Pisler. * Necaset denilen ve maddeten pis şeyler (Necis veya necaset-i hakikiye de denir.)
-
HABEŞÎ
Habeş memleketi ahalisinden olan. Habeş'e mensub ve müteallik olan. * Koyu esmer renkli adam. * Hat, tezhib, minyatür gibi güzel san'atlarda kullanılan bir cins kâğıt.
-
HABETIKTIK
Atın tırnağı taşa dokunduğunda çıkan ses.
-
HABEVKERA
Belâ, mihnet.
-
HABGAH
f. Yatak odası. * Uyunacak yer.
-
HABHAB
Takunye. * Canbaz ayaklığı.
-
HABHABE
Yumuşaklık, rahavet. * Muzdarip olmak, acı çekmek.
-
HABHABÎ
İşsiz güçsüz boş olarak dolaşan adamlar.
-
HABİ
Sürünüp emekleyen ufak çocuk.