Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
İ'TİKAS
Tersine dönme, akislenme.
-
İ'TİLA
(Ulüv. den) Yükselmek. Yukarı çıkmak. * Yüksek rütbelere çıkmak.
-
İ'TİLAF
Yem yeme.
-
İ'TİLAFAT
(İ'tilaf. C.) Uyuşmalar, anlaşmalar.
-
İ'TİLAK
Âşık olma, birinin sevgi ve muhabbetine tutulma.
-
İ'TİLAL
(İllet. den) Hasta olma. * Hastalanma. * Bahane etme. * Her şeyden vazgeçip tek bir şeyle meşgul olma.
-
İ'TİLAM
Öğrenme, bilme.
-
İ'TİLAN
Aşikâr ve meydanda olma. İlân olunma, meydana çıkma. * Doğum esnâsında çocuğun görünmesi.
-
İ'TİMAD
(İtimad) Güvenerek bağlanmak. Emniyet etmek. Bir şeye kalben güvenip dayanmak.
-
İ'TİMAD-I KAVÎ
Sağlam itimad, kavi güveniş.
-
İ'TİMAD-ÜD DEVLE
Devletin itimadı, güveni. * Tar: Safevî sadrazamlarına verilen ünvan.
-
İ'TİMADEN
İtimad ederek, dayanarak, güvenerek.
-
İ'TİMADNAME
f. İtimad yazısı, itimad bildiren yazı.
-
İ'TİMAK
Derinine varma, derinliğine inme.
-
İ'TİMAM
(İtimam) Başına sarık sarmak. * Ortalık yeşillenmek. * Miğfer giymek.
-
İ'TİMAN
Emniyet etme, emin bulunma.
-
İ'TİNA
(İtinâ) Çok dikkat etmek. Özenmek.
-
İ'TİNAK
(Unk. dan) Birbirlerinin boyunlarına sarılma. * Kucaklama. * Sıkıca kavrayıp alma.
-
İ'TİNAN
Bir kimsenin içyüzü meydana çıkma. * İnsanın önüne durma.
-
İ'TİRAF
(İtiraf) Kabahatini saklamamak. Suçunu söylemeği kabul etmek. Gizleyip söylemek istemediği şeyi açıklamak.
-
İ'TİRAF-I CÜRM
Maznunun yaptığı suçu söylemesi, itiraf etmesi.
-
İ'TİRAF-I KUSUR
Kusurunu söyleme, itiraf etme.
-
İ'TİRAZ
(İtiraz) Kabul etmediğini bildirmek. Bir fikir veya işin olmasını kabul etmemek. * Men' eylemek. Men' olmak.
-
İ'TİRAZİYE
İtiraza, kabul etmediğine dair yazı. * Edb: Cümlenin esasından olmayıp yalnız bir husus hakkında söylenen ibare. (Bak: Cümle-i mu'terize)
-
İ'TİSA
Asâya dayanma, baston kullanma.
-
İ'TİŞA'
Akşam vakti yola çıkma.
-
İ'TİSAB
Sinirlenme, asabileşme. * Kanaat etme.
-
İ'TİSAF
Zulüm ve haksızlık etmek. Doğru yoldan ayrılmak. Haksızlık.
-
İ'TİSAM
Günahlardan sakınmak. * Pâk olmak. * Bir şeye yapışarak sıkı tutmak ve korunmak.
-
İ'TİSAR
Zorluk, güçlük, meşakkat.
-
İ'TİSAS
Gece gezip dolaşma, devriye vazifesini görme.
-
İ'TİTAF
Bir şeye örtünme, bürünme.
-
İ'TİVA
Bükme veya bükülme.
-
İ'TİYAD
(İtiyat) Alışkanlık. Huy. Âdet. Âdet edinmek.
-
İ'TİYAK
Alıkoymak, engel olmak, mani olmak.
-
İ'TİYAN
Dik dik bakma, gözünü dikme. * Yardım etme.
-
İ'TİYAŞ
Geçinme. İdareli yaşama.İ'TİZA' : Bir kavim veya kimseye bağlı bulunma.
-
İ'TİZAD
Yardım etme. Muavenette bulunma. * Yardım ve imdat isteme. * Bir şeyi kol üzerine alma.
-
İ'TİZAL
Ehl-i Sünnet olan hak mezhebden ayrılıp hakka aykırı başka yola sapmak. Mu'tezile olmak. (Bak: Mutezile)
-
İ'TİZAM
Azim ve kasdeylemek. Gitmek üzere olmak. Fütursuz ve kasd üzere olmak.