Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
JERFBÎN
f. Dikkat sâhibi, dikkatli.
-
JERFÎ
f. Derinlik.
-
JERFİN
f. Kapı sürmesi. Kapının ardına konulan dayak.
-
JEST
Fr. Çalım. Mânâlı ve gösterişli hareket.
-
JETON
Fr. Para yerine kullanılan marka. * Telefonlarda veya garsonların kasa ile hasaplaşmasında kullanılır.
-
JEY
f. Göl. * Irmak.
-
JİK
f. Yağmur damlası. * Kirpi.
-
JİKASE
f. Kirpi.
-
JİLE
Yelek.
-
JİMNASTİK
(Bak: Cimnastik)
-
JİMNAZ
Bazı memleketlerde orta tahsil müesseselerine verilen isim. İdadî mektebi.
-
JİR
f. Göl. Havuz.
-
JİRNET
Fırıldak. Rüzgârın istikametini gösteren âlet.
-
JİVE
f. Civa.
-
JİYAN
f. Kızgın, kükremiş, hışımlı. (Bu tabir, ekseriyetle arslanlar hakkında kullanılır.)
-
JIYAN
f. Kükremiş, kızgın. (Ey yâreli şir-i jiyan, bu hâb-ı gafletten uyan.)
-
JÖN TÜRK
Fr. Genç Türk. 1868'den sonra, Avrupa'daki gibi, güya yenilik ve terakki isteyen Genç Osmanlılara Avrupalılarca takılan isim.
-
JÜGAL
f. Kömür. Maden kömürü.
-
JÜLİDE
f. Dağınık, perişan, karma karışık.
-
JUN
f. Sanem, put.
-
JÜRİ
ing. Herhangi bir mes'ele için hüküm vermek üzere toplanan hey'et, cemaat.
-
JURNAL
Fr. İlk önce gazete ve rapor mânasına kullanılırken sonradan "hükümete ihbar" gibi olan hâdiselere denilmeğe başlandı. İhbar, şikâyet, polis raporu. İnsanı kötüleyerek verilen habe…