Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
MA'LUMAT-I ZARURİYE
Lüzumlu ve zaruri mâlumat.
-
MA'LUMATFÜRUŞ
f. Mâlumat ve bilgi satan. Bilgiçlik taslıyan.
-
MA'LUMİYET
Ma'lumluk. Bilinme, belli olma. * Bilinen ve belli olan şeyin hâl ve sıfâtı.
-
MA'MA'
Kimseye birşey vermeyen kadın.
-
MA'MAA
(C: Meâmi) Acele etmek. * Ateşten çıkan ses. * Bahâdırların cenk içindeki haykırmaları.
-
MA'MAFİH
Öyle olmakla beraber.
-
MA'MEAN
Çok fazla sıcaklık.
-
MA'MER
Geniş menzil.
-
MA'MUL
(Amel. den) Yapılmış, işlenmiş. * Gr: Avamil'in ikinci bâbı.
-
MA'MULÂT
İmal edilmiş, yapılmış şeyler. Makine veya elle işlenmiş eşya.
-
MA'MULÂT-I DÂHİLİYE
Dâhilî mamulat. Memlekette yerli olarak yapılan şeyler.
-
MA'MULÜN BİH
Kendisi ile amel olunan. (Hukuk, nizam, program kaidesi)
-
MA'MUR
İ'mar edilen, tamir edilmiş.
-
MA'MURE
İnsanların bulunduğu bayındır yer. Ma'mur olan yer. Şehir, kasaba.
-
MA'MURİYET
Bayındırlık, ma'murluk.
-
MA'N
Az miktar. * Kolay.
-
MA'NA
(Mânâ) İç, içyüz. Bir sözden veya birşeyden anlaşılan. Lâfzın delâlet ettiği şey. * Rüya, düş. * Dilemek, irade.
-
MA'NA-YI HARFÎ
Kendisini değil de başkasını veya sahibini, ustasını, kâtibini anlatan, bildiren, tarif eden mânâ.
-
MA'NAT
Dilemek, iradet. * Kasdolunmuş nesne.
-
MA'NE
Ekmek. * Az olan akıcı su. * Şey.
-
MA'NİDAR (MÂNİDAR)
f. Bir mânâyı mutazammın olan. * Nükteli, ince mânâlı. Bir mâna ifade eden. Bir mânayı şâmil olan. (Farsça bir ifade olup, mânâ; ma'ni diye okunmuştur.)
-
MA'NİDARANE
f. Mânâlı şekilde.
-
MA'RA
Vücudun çok zaman çıplak olan yeri.
-
MA'RAZ
(Ma'rez-Ma'riz) Bir şeyin arzolunduğu yer. Göründüğü yer. Sergi, meşher.
-
MA'RAZ-I ACÂİB
Acâiblerin teşhir olunduğu yer.
-
MA'RAZGÂH
Arzolunan yer, sergi.
-
MA'REC
Çıkacak yer, merdiven.
-
MA'REF
Yüzün, devamlı olarak açık görünen yeri.
-
MA'REFE
Atın yelesi bittiği yer.
-
MA'REKE
Muhârebe meydanı, çarpışma yeri. * Çarpışma. Kıtal. Cenk.
-
MA'RET
Kabahat, suç, ayıp, günah.
-
MA'RİC
Merdiven, yükseliş yeri.
-
MA'RİFE
Gr: Arabçada mübhem olmayan " " harf-i ta'rifi ile bildirilen kelime. Böyle bir kelimeden tenvin kalkar, kelime belirli olur. (Bak: Lâm-ı ta'rif)
-
MA'RİFET
Bilme, bir şeyi cüz'i vecihle bilmek. * Hüner. Üstadlık. San'at. * Tuhaflık, garib hareket. * Vasıta, tavassut. * İlim ve fenlerle tahsil olunan mâlumat. İrfan kazanmak. (Bak: İrfâ…
-
MA'RİFET MERTEBELERİ
(Bak: Yakin)
-
MA'RİFETPERVER
f. Hünerli, marifetli.
-
MA'RİFETULLAH
Masnuat-ı İlâhiyeyi ve Kur'âni hakikatleri tefekkür ve tahsil ile veya lütf-i İlâhi ile kalbi inkişâf ve basirete sâhib olmak. Esmâ-i İlâhiyyeyi tanımak. İlâhi hakikatlara vukufiye…
-
MA'RIZ
(Ma'raz. dan) Bir şeyin görünüp çıktığı yer. Bir şeyin bildirildiği, arzolunduğu makam.
-
MA'RUF
Bilinen, tanınmış. Belli, meşhur. * Şeriatın makbul kıldığı veya emrettiği. * Adl, ihsan, cud, tatlı dil, iyi muamele. (Bak: Emr-i bi-l ma'ruf)
-
MA'RUF-İ CİHÂN
Dünyaca tanınan ve meşhur. Cihânın bildiği.