Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
MAAL-KERAHE
Kerih, çirkin, kötü olmakla beraber. Kerahetle beraber. Mekruh olarak.
-
MAAL-KİFAYE
Kâfi olmakla, yetmekle beraber.
-
MAAL-MEMNUNİYYE
Memnun olmak suretiyle. İsteyerek. Gönül rızası ile. Memnuniyetle.
-
MAALCEMAA
(Maa-l-cemâe) Cemaatle beraber, cemaatle birlikte.
-
MAALEM
İz. Eser. Nişân. * Dinî mes'ele.
-
MAALÎ
şerefler. Yükseklikler. * Yüksek fikirler. * şerefli vazifeler.
-
MAALİF
(Ma'lef. C.) Ot, saman gibi yem konan yerler. Samanlıklar.
-
MAALİM
(Ma'lem. C.) Dinî inançlara, itikadlara dair mes'eleler. * İzler. Nişanlar. Eserler.
-
MAALİYAT
İnsan aklının yetişemediği veya zor yetiştiği yüksek fikir ve derin bilgiler.
-
MAAMİ'
(Ma'maa. C.) Ateş çatırtıları.
-
MAAN
Menzil, mekân.
-
MAANÎ
(Mâna. C.) Mânalar. * Belâgatın üç şubesinden biri. Lafzın muktezâ-yı hâl ve makama uygunluğuna mahsus bir ilim adı. (Bak: Belâgat)
-
MAANÎ-İ KUDSİYYE
Kudsi mânâlar.
-
MAANÎ-İ MEDLULE
Anlaşılan mânâlar.
-
MAANÎ-İ MUKADDESE
Mukaddes mânâlar.
-
MAANÎ-İ MÜTEZAHİME
Bir kelimenin çok mânaya gelip birbiri ile yarışma hâli.
-
MAANÎ-İ SÂNEVİ
İkinci derecedeki mânâlar. İşarî, mecazî, remzî mânâlar gibi.
-
MAANÎ-İ ÛLÂ
Evvelki mânâlar, vesileler.
-
MAAR
Ar ve hayâya sebep olacak şeyler.
-
MAARÎ
İnsanın daima çıplak kalan organ veya azası.
-
MAARÎC
(Mi'rac. C.) Merdivenler.
-
MAARİF
Tahsil ile elde edilen ilim, malûmat, bilgi. * Meharet. Üstadlık. Hüner. * Marifetler. Mâruflar. Kültürler. * Çehrenin manzarada zâhir olan yerleri. * Bir memleketin okullarını ve…
-
MAARİF-İ MÜTENEVVİA
Çeşit çeşit bilgiler.
-
MAARİF-İ UMUMİYE NEZARETİ
Maarif vekâleti. Milli Eğitim Bakanlığı.
-
MAARİF-MEND
(C.: Maarifmendân) f. Bilgili, bilgi sahibi. Kültürlü.
-
MAARİF-MENDÂN
(Maarifmend. C.) Bilgi sahibi kimseler, bilgililer.
-
MAARİF-PERVER
f. Maarifin yayılıp intişar etmesine çalışan. Maârife ait şeyleri muhafaza eden.
-
MAARİK
(Ma'rek ve Ma'reke. C.) Savaş meydanları, muharebe alanları. Harp sahaları.
-
MAARÎZ
(Mi'raz. C.) Kapalı mânâlar. * Edb: Birden fazla mânası olan bir kelimenin, en uzak mânasını kasdetmeler.
-
MAARÎZ-ÜL KELÂM
Kelâmda irad olunan kapalı mânâlar. Bir sözün asıl mânâsından başka mânâyı istemeler.
-
MAARIZ (MEÂRİZ)
(Muarraz. C.) Bir sözü söyleyip başka bir şey murad etme ve cem' olmak, toplamak itibariyle ma'razlar, ta'rizler, adem-i tasrihler, sarahatsizlikler.
-
MAAS
Ayağın siniri çekilip büzülmek. * Ayağın eğri olması.
-
MAAŞ
Geçinilecek şey. Yaşayış. Aylık para.
-
MAAŞAT
(Maâş. C.) Maaşlar. Memur, emekli, dul, yetim vs. gibi kimselere verilen aylıklar.
-
MAAŞEN
Yaşayış bakımından.
-
MAASÎ
(Ma'siyyet. C.) Günahlar. * İsyanlar.
-
MAAŞİR
(Ma'şer. C.) (Bak: Ma'şer - İlticâ - Melce').
-
MAASIR
(Ma'sara. C.) Üzüm, susam gibi şeylerin sıkıldığı yerler.
-
MAATÎR
(Mı'târ. C.) Devamlı güzel koku sürünenler.
-
MAATIF
(Ma'tıf ve Mı'taf. C.) Gözlenilecek veya bakılacak yerler.