Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
MAAVİL
(Mi'vel. C.) Taş, kaya parçalamakta kullanılan sivri kazmalar.
-
MAAVİN
(Maunet. C.) Yardımlar, muâvenetler. * Yol yiyecekleri. Azıklar.
-
MAAYİB
Ayıplar. Lekeler. Kusurlar.
-
MAAYİR
Ayıplanmış.
-
MAAYİŞ
(Maişet. C.) Geçinmek için gerekli şeyler.
-
MAAZ
Şiddetle gadap etmek, çok fazlasıyla hiddetlenmek. * Bir nesne güç gelmek, zor gelmek.
-
MAAZALİK
Şu var ki. Bununla berâber.
-
MAAZALLAH
Allaha sığındık. Allah korusun.
-
MAAZİR
(Bak: Meâzir)
-
MAAZİYADETİN
Fazlasıyla, ziyadesiyle, çok miktarda, bol bol.
-
MAAZIM
(Mu'zam. C.) Bir şeyde en büyük kısımlar.
-
MABA'Dİ
(Mâbadi) Sonrası. Bundan sonrası.
-
MABAKİ
Geri kalan, kalan, artan.
-
MABEYN
Ara. Aradaki şey. İki şeyin arası. * Haremle selâmlık arasındaki oda. * Padişah yakınlarının bulunduğu oda.
-
MABGUZ
(Bugz. dan) Nefret ve buğzedilmiş. Sevilmemiş.
-
MABSARA
Bedihî ve zâhir olan hususlar. Açık ve meydanda olan hususlar.
-
MABTAHA
(C: Mebâtıh) Kavun karpuz ekecek yer.
-
MAC
Tuzlu su.
-
MAÇ
f. Öpüş.
-
MACC
Ağzından sular akan yaşlı deve.
-
MACERA
Olup geçen şey. Baştan geçen hadise.
-
MACERAPEREST
f. Maceracı. Macera meraklısı.
-
MACİD
Çok âli. Şerif. Yüce. Kerim. * Hoş. Nâzik meşreb.
-
MACİN
(C: Micân) Her dileğini yapan kimse. * Hile yolunu öğreten.
-
MAÇİN
Çin'e tâbi, Doğu Türkistan tarafındaki çöllerde ve Târim nehrinin güneybatısındaki dağlarda oturan Türk milletinden bir kavimdir ve simaca Moğol ile Aryâ cinslerinden mürekkeb oldu…
-
MACUN
Hamur kıvamındaki ilâç. * Hamur gibi yoğurulmuş şey.
-
MACUŞUN
Gemi, sefine. * Boyanmış elbise.
-
MAD
Yumuşak taze ot.
-
MADAHİK
(Madhek. C.) Güldürücü ve komik kimseler. Soytarılar.
-
MADAK
Sıkıntı, darlık.
-
MADALLE
Yolun kaybolduğu yer.
-
MADALYA
İtl. Büyük işlerde muvaffak olanlara veya büyük fedakârlık ve kahramanlık gösterenlere hediye ve hatıra olarak verilen ve çok defa yuvarlak biçimde, göğüse takılacak şekilde olan k…
-
MADARİB
(Madrab. C.) Darbedilecek, dövülecek yerler.
-
MADCA'
Yatılan yer. * Kabir. Mezar.
-
MADDE
Zahir duygularla hissedilen, ruhâni olmayıp, ağırlığı olan, cismâni bulunan. * Asıl, esas, cevher, mâye. * Bend, fıkra, kısım. * İlm-i Kelâmda: His âzâmız üzerine bir takım muayyen…
-
MADDE-İ ACİNİYE
Hamur gibi yoğurulmuş cisim.
-
MADDE-İ MUSAVVİRE
Tıb: Kanın küreciklerinden başka gıda maddesinden olup, azot ve sair maddeleri içine alan sulu cisim. Canlı hücrelerin vücudunu teşkil eden ve içinde çoğunun çekirdek bulunan albüm…
-
MADDE-İ ULYÂ
Kıymetli cevher maddesi, yüksek madde. Çok kıymetli şey.
-
MADDETEN
Cismen. Madde ve cisim olarak. * İş olarak, iş ile. * Gözle görülür ve elle tutulur şekilde.
-
MADDÎ
(Maddiye) Cismâni. Madde ile alâkalı olan. Maddeye ait. * Paraca ve malca. * Paraya ve mala fazlaca ehemmiyet veren. * Dokunma, koklama, görme, işitme, tatma ile hissedilip duyulan…