Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
PADERPA
(Pâ-der-pâ) : f. Ayak ayağa. Yanyana.
-
PADGÂNE
f. Yüksek dam. * Kapı içinde olan pencere.
-
PADİŞAH
(Pâdşâh) f. Büyük hükümdar, sultan. Cihan sahibi. Zararı def' eden, ıslah eden, muslih.
-
PADİŞAH-I SÂNİ
İkinci padişah.
-
PADİŞAHÎ
f. Padişahla ilgili, padişaha ait.
-
PADZEHR
f. Panzehir.
-
PAFERSUD
(Pâ-fersud) f. Ayağı incinmiş, aşınmış olan.
-
PAGANDE
f. Atılmış pamuk. * Atılmış pamuktan yapma yumak.
-
PAGUŞ
f. Suya dalma.
-
PAJEH
f. İnleme, inilti.
-
PAJİR
f. Panzehir.
-
PAK
f. Temiz, saf, katıksız. Hep, tamam, mübarek, kudsi.
-
PAK-BAZ
(C.: Pâk-bâzân) f. Temiz oynayan. * Mc: Sadakatli âşık.
-
PAK-DAMENÎ
f. "Eteği temiz oluş" * Mc: Namusluluk.
-
PAK-MEŞREB
Gidişi, yaratılışı temiz. İyi huylu olan.
-
PAK-ZAD
f. Temiz asıllı. Aslı temiz olan.
-
PAKAN
(Pâk. C.) f. Temizler, pâklar. * Mc: Veliler, evliya.
-
PAKÂR
f. Tahsildar.
-
PAKÂRÎ
f. Tahsildarlık.
-
PAKDAMEN
f. Eteği temiz. * Mc: Namuslu.
-
PAKEND
f. Yakut. * şarap, bâde.
-
PAKİ
f. Temizlik, paklık. * Ustura.
-
PAKİZE
f. Temiz, pak. Lekesiz. Hâlis, saf, katıksız.
-
PAKT
Fr. Akid, sözleşme, andlaşma. Siyasi anlaşma.
-
PALA
f. Yedek at. * Asılmış, asılı. * Süzgeç.
-
PALAD
(Pâlâde) f. Yedek at.
-
PALADE
f. Kötü söyleyen, ayıp arayan.
-
PALAHENG
f. Yular, dizgin. * Av veya suçlu bağlanacak kement. * Kemer. * Tazı boynuna geçirilen ağaç halka.
-
PALAMAR
Büyük gemileri karaya bağlamak yahut demir gomneye bedel lengere rabtetmek için kullanılan halat. * Büyük halat. (O.T.D.S.) * Vaktiyle muharebelerde silâh olarak kullanılan ve yük…
-
PALAN
f. Palan, semer, eğer.
-
PALAN-DUZ
f. Semerci, palancı. Semer diken.
-
PALANÎ
f. Semerci.
-
PALAR
f. Çatı direği.
-
PALAS PANDIRAS
Hemen, birden bire, hazırlıksız, habersiz.
-
PALAVAN
(Pâlâven) f. Süzgeç, helvacı süzgeci.
-
PALAVRA
(İspanyolca) Mübalâğalı söz, yalan söylenen söz.
-
PALAY
f. (Bak: Pala)
-
PALDÜM
f. Hayvanın semerinin ileri geri kaymaması için arka ayaklarının kaba etleri üzerinden geçirilen kayış.
-
PALENG
f. Postal. Çarık.
-
PALENG-İ FERSUDE
Eski çarık.