Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
PARSENG
f. Teraziyi denkleştirmek için kefesine konulan şey.
-
PARTİZAN
Fr. Kendi partisine aşırı düşkün olup başkasına hak tanımak istemeyen kimse.
-
PARU
(Pârub) f. Kocakarı, acûze.
-
PARULE
f. Şakacı, lâtifeci. * Yonga. * Hayırsız ve işe yaramaz kişi.
-
PARYAB
f. Irmak ve çay suyu ile sulanan ekin.
-
PAS
f. Gecenin sekizde biri. * Gözetleme, bekleme. * Keder, hüzün, gam. * İç sıkıntısı.
-
PAŞ
f. "Serpen, saçan, dağıtan" mânâsında birleşik kelimeler yapılır.
-
PAŞ PAŞ
f. Parça parça, ufak ufak. * Dağınık.
-
PAS-PAR
f. Tekme.
-
PAŞA
Sivillerle askerlerin ileri gelenlerinin bir kısmına verilen resmi ünvandı. Osmanlıların ilk devirlerinde bu ünvan, hânedân mensublarıyla yalnız bir kısım idare adamlarına verilirk…
-
PAŞALI
Paşa ünvanını alan vezir ve beylerbeyi gibi büyük devlet adamlarının hizmetinde bulunan gedikli ağalar.
-
PAŞAN
f. Saçan, saçıcı.
-
PAŞAZÂDE
Paşa oğlu.
-
PASBAN (PÂSUBAN)
f. Nöbetçi, gece bekçisi, bekçi.
-
PASBANÎ
f. Bekçilik.
-
PASDAR
f. Gece bekçisi.
-
PASDARÎ
f. Bekçilik, gözcülük.
-
PASEK
f. Esneme, esneyiş.
-
PAŞENDE
f. Saçan, dağıtan, saçıcı.
-
PAŞİB
f. Basamak, merdiven.
-
PAŞİDE
f. Saçılmış, serpilmiş, dağılmış.
-
PASKAL (PASCAL)
Fr. Hristiyanlıkta dindarlığı ile beraber fizik, edebiyat, hesap, hendese ve felsefede (Milâdi 17. asırda) büyük bir âlim olarak tanınmıştır.
-
PAŞNA
f. Topuk, ökçe.
-
PAŞNİN
f. Ağaç ve tahta parçaları.
-
PASTORAL
Yun. Kır hayatına, köy âlemine dair yazılan manzume.
-
PASUH
f. Karşılık, cevap.
-
PASUHGÜZAR
f. Cevap veren, karşılık veren.
-
PASUHŞİNEV
f. Cevabı dinleyen.
-
PASVAN
f. Gece bekçisi.
-
PATİLE
f. Tencere.
-
PATİNÎ
f. Harman yabası.
-
PATRİK
Yun. Rum ve Ermeni kiliselerinin ruhâni reislerine verilen isim.
-
PATRİKHANE
Patrik adı verilen Rum başpapazının oturduğu yer.
-
PATRİKLİK
Osmanlı saltanatı zamanında muhtelif gayr-i müslimlerin dinî ve medenî bazı işlerini idare eden makamlar.
-
PAY-DER-GİL
f. Ayağı çamurda. * Sıkıntıda, dertte. * Mc: Davranamaz.
-
PAY-DER-HAVA
f. Ayağı havada. * Mc: Temelsiz, çürük.
-
PAY-EFZAR
f. Ayakkabı.
-
PAY-ENDAZ
f. Ayak atan, ayak atmış. * Büyük kişilerin geçecek olduğu yerlere serilen halı gibi şeyler. * Duvar ve möbleleri kaplamada kullanılan bir cins kumaş.
-
PAY-FERSUD
f. Ayağı incinmiş, aşınmış.
-
PAYAN
f. Kenar, son nihayet, uç. * Tas: Ehl-i tarikatın ulaşacağı birlik âlemi. * Akıbet.