Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
PENBEZÂR
f. Pamuk tarlası.
-
PENBEZEN
f. Hallaç. Pamuk atıcı.
-
PENC
f. Beş.
-
PENCAH
f. Elli. (50)
-
PENCAHSÂLE
f. Elli yaşında.
-
PENÇE
f. El ayası ile beş parmağın tamamı. * Hayvanların ön ayaklarının parmaklarıyla tırnakları. * Eskiden Şark hükümdarlarının imza yerine ellerini kırmızı boyaya sürüp, kâğıdın üstüne…
-
PENÇE-İ KAHR
Kahir pençesi. Mahveden el.
-
PENÇEZEN
f. Pençe vuran, düşman.
-
PENCGANE
f. Beşli, beşten ibâret, beş tâneli.
-
PENCİŞ
f. İncinme.
-
PENCKUŞE
f. Beş köşeli. Muhammes.
-
PENCPAY
f. Beş ayaklı. Yengeç.
-
PENCRUZE
f. Beş günlük. * Süreksiz, pek az.
-
PENCSALE
f. Beş yaşında.
-
PENCŞENBİH
f. Beşinci gün. Perşembe.
-
PENCÜM
f. Beşinci.
-
PENCÜMİN
f. Beşinci.
-
PEND
f. Nasihat, vaaz, öğüt.
-
PENDİMİ GUŞ ETTİ
Nasihatımı dinledi.
-
PENDKÂR
(C.: Pendkârân) f. Nasihat eden, nâsih. Öğüt veren.
-
PENDNÂME
f. Öğüt kitabı.
-
PENDUZ
f. Çuvaldız.
-
PENİR
f. Peynir.
-
PER
f. Kanat.
-
PER-AVER
f. Kanat açan, kanat açıcı. Keskin uçan.
-
PER-GÜŞA
f. Kanat açıcı, uçucu. * Keskin uçucu.
-
PERAKENDE
f. Dağınık. Dağıtma. * Azar azar yayılan veya satılan.
-
PERAKENDEGÛ
f. Saçma sapan konuşan. Saçmalayan.
-
PERANDAH
f. Sepilenmiş deri sahtiyan.
-
PERÇEM
f. Kâkül. * Tepede bırakılan saç. * Mızrak ve bayrak gibi şeylerin başlarına konulan püskülümsü şeyler.
-
PERD
f. Kıvrım, büklüm, kat.
-
PERDA
f. Yarın.
-
PERDAHT
f. Cilâ. Parlaklık, parlama. * Düzleme, temizleme.
-
PERDAHTE
f. Cilâlanmış, parlatılmış. * Temizlenmiş, düzenlenmiş, tertib edilmiş.
-
PERDAR
f. (Bak: Berdâr)
-
PERDAZ
f. Tertib eden, düzenleyen, düzeltici.
-
PERDE
f. Kapı, pencere gibi yerlere asılan veya iki yeri birbirinden ayıran, görünmeğe mâni olan şey. * Mc: Irz, namus, iffet.* Bir müzik parçasını meydana getiren seslerden herbirinin k…
-
PERDE YIRTILMAK
Hayasızlık etmek, utanmazlık.
-
PERDE-İ CÜMUD
Donmuş, katı perde. * Mc: Alem, tabiat. * Akıl ve hissiyatı kendisi ile meşgul edip, dini ve ulvi hakikatlardan ayıran, gaflet veren perde.
-
PERDE-İ NİLGÜN
Gökyüzü, sema.