Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
PERGÂM
f. Döl yatağı. Rahim.
-
PERGÂR
f. Pergel. Dâire çizmeğe mahsus âlet.
-
PERGÂRVÂR
f. Pergel gibi.
-
PERGAZE
f. Kuş kanadının vücuda yapışık olan kısmı.
-
PERGEM
f. İşsiz güçsüz, boşta dolaşan adam.
-
PERGUL
f. Bulgur. * Bulgur pilavı. * Un helvası.
-
PERGUNE
f. Yakışıksız, çirkin.
-
PERH
f. Hisse, pay. * Değersiz mal.
-
PERHAŞ
f. Savaş, harb, muharebe, cidâl, ceng. Kavga.
-
PERHAŞCU(Y)
f. Muharib, savaşçı. Kavgacı.
-
PERHİDE
f. İşaret olunmuş.
-
PERHİZ
f. Sakınmak, çekinmek. * Vücuda zararlı ve tıbben muzır; ve dinen, zevk veren şeylerden sakınmak. * Hastalıkta bazı yiyecek ve içeceklerden sakınmak.
-
PERHİZKÂR
Perhiz eden, nefsini tutan. Zararlı şeylerden, günahlardan sakınan.
-
PERHÜDE
f. Saçmasapan söz, hezeyan. * Ateşten dolayı sararmış eşyâ.
-
PERHUN
f. Pergelle çizilmiş çember, dâire, halka.
-
PERİ
f. Cisimleri çok lâtif ve görünmez olan hoş mahluk. * İnsana muhabbet eden, muvahhid ve müslim lâtif mahluk. *Mc: Güzel insan. Güzel kimse.
-
PERİ PEYKER
Peri yüzlü güzel.
-
PERİ-ÇİHRE
f. Peri yüzlü, güzel yüzlü.
-
PERİ-İ MELÂHAT
Güzellik perisi.
-
PERİ-RU
f. Peri gibi güzel yüzlü.
-
PERİDE
f. Uçmuş. *Solmuş, soluk.
-
PERİDERENG
f. Rengi uçmuş, solmuş.
-
PERİR
f. Evvelki gün.
-
PERİŞAN
f. Dağınık, karışık. * Bozuk, tertibsiz, düzensiz. * Kederli, hüzünlü, kaygılı.
-
PERİŞANHÂTIR
f. Dalgın, düşünceli.
-
PERİŞANÎ
f. Perişanlık, dağınıklık. * Düzensizlik, bozgunluk. * Yoksulluk, fakirlik.
-
PERİZ
f. Haykırma, bağırma. Feryâd. * Su kenarlarında yetişen yeşil saz, ot.
-
PERİZE
f. Ateşte pişirilen ekmek. * Kırmızı altun.
-
PERMER
f. Ümid etme, umma, bekleme. İntizar.
-
PERMUN
f. Süs, bezek.
-
PERNİH
f. İnce düz taş.
-
PERNİYAN
f. Nakışlı atlas. İpekten dokunmuş, bir cins işlemeli kumaş.
-
PERNUN
f. İnce ve zarif dokunmuş ipek kumaş.
-
PERRAN
f. Uçan, uçucu.
-
PERSONEL
Fr. Şahsa dâir. Şahsî. * Bir işte çalışanların hepsi.
-
PERTAB
f. Atılma, sıçrama. * Hız almak için geriden koşarak atılma. * Uzağa düşen ok veya başka bir şey.
-
PERTEV
(Pertav) f. Ziya, ışık. * Atılma, sıçrama, hız.
-
PERTEV-ENDÂZ
Işıklandıran, ziyâ veren, nurlandıran.
-
PERTEV-FEŞAN
Işık saçan, ziya saçan.
-
PERTEV-İ MİHR
Güneş ışığı. Güneşin parlaklığı.