Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
TA'RİŞ
Üzüm çubuğuna çardak yapmak. * Temel yapmak.
-
TA'RİYE
Soyma. Çıplaklaştırma.
-
TA'RİZ
Dokunaklı söz söylemek. Kapalıca yapılan sitem. Kinâye ile söylemek.
-
TA'RİZÂT
(Ta'riz. C.) Dokunaklı konuşmalar, sözle dokundurmalar, taş atmalar.
-
TA'SENE
Ahlâkı yaramaz kadın. * Çok, kesir.
-
TA'SİB
İhata edip kaplamak, içine almak. * Bir kimsenin başına taç koymak. * Açlıktan dolayı karnını bağlamak.
-
TA'SİL
(Asel. den) Bal katma, ballandırma.
-
TA'SİL-İ KELÂM
Sözü ballandırma. Kelâmı tatlılaştırma.
-
TA'SİR
(C.: Ta'sirât) (Asr. dan) Sıkıp suyunu çıkarma.
-
TA'ŞİR
(C.: Ta'şirât) (Öşr. den) Öşürünü alma. Onda birini alma. * Ona bölme.
-
TA'ŞİŞ
Hurmanın yaprağının az olması. * Kuşun yuva yapması.
-
TA'ŞİYE
Akşam yemeğini yemek.
-
TA'TE
Cinli olmak. Delirmek.
-
TA'TİF
Şefkat uyandırmak. Acındırmak.
-
TA'TİK
Eskitmek.
-
TA'TİL
Çalışmağa ara vermek. Çalışmayı durdurmak. İzine başlamak. * Kesmek. * Muattal bırakmak. * Ziynetsiz etmek, süssüz yapmak. * Allah'ın sıfatlarını inkâr eden felsefecilerin mesleği.…
-
TA'TİR
(Itr. dan) Güzel koku ile kokulandırma.
-
TA'TİS
(Atse. den) Aksırtma, aksırtılma.
-
TA'TİŞ
Susatma, susatılma.
-
TA'VİC
Eğme, eğip bükme. Eğriltme.
-
TA'VİD
(Deve) çok yaşamak. * Âdet edinmek. Alıştırmak, âdet ettirmek.
-
TA'VİK
İlerlemesine mâni olmak. Geciktirmek. * İşinden alıkoymak.
-
TA'VİL
İtimat etmek. * Sesle ağlamak.
-
TA'VİM
Arpayı ve buğdayı tutam tutam biçip yığmak.
-
TA'VİN
Evde kâhyâ kadın.
-
TA'VİR
Gözsüz etmek. Kör etmek.
-
TA'VİS
Güç etmek, zorlaştırmak.
-
TA'VİZ
Bedel, bir şey vermek. Karşılık, bedel göstermek. * Değiştirmek.
-
TA'VİZÂT
(Ta'viz. C.) Karşılık olarak verilen şeyler. Ödünç verilen para.
-
TA'VİZEN
Karşılık olarak, karşılık alınmak suretiyle. Gelecekte gelirinden kesilmek şartıyla.
-
TA'YİB
Ayıplamak. Kötülüğünü söylemek.
-
TA'YİBÂT
(Ta'yib. C.) Ayıplamalar.
-
TA'YİD
Bayram etmek.
-
TA'YİL
Davarı yürütmek.
-
TA'YİN
Yerini belli etmek. * Vazifeye göndermek, vazifelendirmek. * Ayırmak. * Tayın, erzak.
-
TA'YİN-KERDE
f. Belirtilmiş. Tâyin edilmiş.
-
TA'YİR
(C.: Ta'yirât) Kabahati yüze vurarak utandırma.
-
TA'YİS
Görmeden bir cismi eliyle aramak.
-
TA'YİŞ
Diri tutmak.
-
TA'ZİB
Davarları gece yabanda otlatıp eve getirmemek.