Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
TAAHHÜDÂT
(Taahhüd. C.) Üzerine alınan işler. Taahhüdler.
-
TAAHHÜDNÂME
f. Söz verdiğine ve taahhüd ettiğine dair yazılan vesika.
-
TAAKKUD
(Ukde. den) Bağlanma. Düğümlenme. Anlaşılmaz hâle gelme.
-
TAAKKUL
Hatırlama. Zihin yararak anlama. Akıl erdirme. Hatıra getirme. (Bak: Dimağ)
-
TAALA
(Bak: Teâlâ)
-
TAALLUK
Bağlılık. Münasebet. Alâkalı oluş. Ait olma. * Dünya alâkası. * Sevme.
-
TAALLUKAT
Bir kimsenin yakınları, akrabaları. Alâkalılar.
-
TAALLÜL
(İllet. den) Vesile ve bahane arama. Bir işten kaçınma. * Mâzeret.
-
TAALLÜLÂT
(Taallül. C.) Ağır davranma.
-
TAALLÜM
(İlim. den) İlim edinme. Öğrenme. Ders okuyarak öğrenme.
-
TAALLÜN
Aleni, âşikâr, meydanda olma. Herkesin gözü önünde gibi bilinme.
-
TAAM
Yemek. Yenilen şey.
-
TAAMİYE
Yemeklik. Yemek parası.
-
TAAMMİ
Kör olma. Görmez hale gelme.
-
TAAMMÜD
(Amd. den) Bilerek ve isteyerek suç işlemek. Kasıt ve niyet etme, bilerek ve isteyerek bir iş yapma.
-
TAAMMÜDÂT
(Taammüd. C.) İsteyerek ve bilerek yapılan işler.
-
TAAMMÜDEN
Evvelden hazırlanarak. Kastederek. Bile bile.
-
TAAMMÜDÎ
(Teammüdiyye) Kasıt ve niyet ile olan, taammüdle alâkalı.
-
TAAMMUK
(Umk. dan) Derinleşme. Mes'elenin iç yüzüne vakıf olma.
-
TAAMMUKAT
(Taammuk. C.) Derinleşmeler.
-
TAAMMÜL
Amel etme. Çalışma. Vazife yapma.
-
TAAMMÜM
Umumileşme. Umumi olma. * (İmame. den) Sarık sarma. * (Amm. den) Amca olma. Birisini "amca" diye çağırma.
-
TAANNÜD
(İnad. dan) İnad etme. Ayak direme.
-
TAANNÜDÂT
(Taannüd. C.) İnad etmeler, ayak diremeler.
-
TAANNÜF
Azarlama. Darılma.
-
TAANNÜT
Herkesin yanlışını arama.
-
TAARR
Ari olmak, temiz ve pâk olmak, beri olmak. Döşeğinde dönüp ızdırap çekmek.
-
TAARRÜB
Araplaşma. Arap kılığına girme.
-
TAARRÜF
Karşılıklı anlaşma, tanışma. * Bir şeyi herkesin bilmesi. * Kendini hünerleriyle tanıttırma.
-
TAARRUK
(Arak. dan) Terleme. * Kemikten et kazımak. * Ağaç kabuğunu soymak.
-
TAARRÜM
Kemikten et soymak.
-
TAARRUS
(C.: Taarrusât) Kocanın, karısına karşı sevgisini göstermesi.
-
TAARRUZ
Bir şey veya bir kimse üzerine şiddetle saldırma. Çatma. Düşmana hücum etme. Sataşma. İlişme.
-
TAARÜC
Aksaklanmak.
-
TAARÜF
Birbirini bilmek, tanımak.
-
TAARÜZ
Muaraza edişmek, çekişmek.
-
TAASSUB
(Asab. dan) Bir şeye veya bir kimseye taraflı olma. * Din bakımından fazla salâbetli olma. * Kendi dinini çok üstün görmek. * Haksız yere husumet etmek. * Bir düşünüşe, bir inanışa…
-
TAASSUBKÂR
f. Taassub gösteren. Mutaassıb.
-
TAASSÜF
Sapmak, doğru yoldan çıkmak.
-
TAASSÜFÂT
(Taassüf. C.) Yolsuzluklar, haksızlıklar.