Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
TABAKA-İ HAYAT
Hayat tabakası. Kabirdeki hayat, dünya hayatı gibi. (Bak: Meratib-i hayat)
-
TABAKA-İ MESTURİYET
Gizlilik tabakası. Örtülü oluş.
-
TABAKA-İ SEVÂBİT
Sabit bilinen yıldızlar tabakası.
-
TABAKA'
Kelâmdan âciz kimse, konuşamayan kişi. * Cimaı yerince yapamayan kimse.
-
TABAKAT
Tabakalar. Katlar. Gruplar. Dereceler.
-
TABAKHANE
Ham derilerin işlendiği yer. (Aslı: Debbağhane) (Bak: Debbağ)
-
TABAN
f. Işıklı. Parlak. * Parlayan güneş.
-
TABANÇE
f. El ayası, avuç içi.
-
TABANKEŞ
f. Yaya yürüyen piyade.
-
TABASBUS
Yaltaklanmak. Kendini küçülterek riyakârlıkla kendini beğendirmeğe çalışmak.
-
TABASBUSÂT
(Tabasbus. C.) Tabasbuslar, alçakça yalvarmalar, yaltaklanmalar.
-
TABAŞİR
"Hind hıyarı" denilen bir deva.
-
TABASSUR
(Basar. dan) Dikkatle bakıp, esasını kavrama. Dikkatle gözetiş.
-
TABAVER
(Tâb-âver) f. Güçlü, kuvvetli. Dayanıklı. Dayanan.
-
TABAYİ'
Mizaçlar, tabiatlar, huylar. Yaratılışlar.
-
TABAYİ'-İ ESASİYE
Temel ve esas olan tabiatlar, karakterler, yaradılışlar. * Toprak, su, hava gibi veya oksijen, hidrojen karbon, azot gibi unsurların hususiyetleri.
-
TABAYİ'-İ ZİRUH
Ruhlu mahlukatın yaratılışları.
-
TABB
Âdet. * Maharet. Ustalık. * Âlim.
-
TABBAĞ
Kılıç yapan kimse.
-
TABBAH
(C.: Tabbahîn) (Tabh. dan) Aşçı.
-
TABBAHÎN
(Tabbah. C.) Aşçılar.
-
TABBAL
Davulcu.
-
TABDADE
f. Parlatılmış, yandırılmış.
-
TABDAR
f. Işıklı, parlak. Büklümlü, kıvrımlı.
-
TABDARÎ
f. Parlaklık.
-
TABDİH
f. Işık veren. * İplik bükücü.
-
TABE
(Tayyib. den) " İyi ve temiz olsun" mânasınadır.
-
TABE-İ ZER
Altun tava. * Mc: Güneş.
-
TABEL
(Tâbil) (C.: Tevâbil) Yemeklere konulan baharat.
-
TABEN
(Tabâne-Tabâniye) Akıllılık.
-
TABENDE
f. Işık veren, parlayan.
-
TABERÎ
(Ebu Cafer Muhammed bin Cerir İbn-i Yezid) (Hi: 224 - 310) İslâm tarihçisi ve müfessiri olup Taberistan'da doğmuş, 7 yaşında Kur'anı hıfz edip bütün ömrünü ilme vakf etmiştir. Baba…
-
TABERZED
Bir cins şeker.
-
TABESEHER
Sabaha kadar.
-
TABH
Pişirme. Pişirilme. * İlâç kaynatma.
-
TABH-HANE
Lokanta, mutfak.
-
TABHÎ
Pişirmekle veya pişirilmekle ilgili.
-
TABİ'
Kitap basan, tab'eden. Kitap bastıran. Matbaacı. Editör.
-
TABİAT
(Tabia) Yaratılış, huy, karakter. * Âlem ve içindekiler. Şeriat-ı fıtriyye. Hadiselerin ve varlıkların bağlı olduğu kanunlar. Allah, tabiatı yarattığı ve varlıkların nasıl hareket…
-
TABİAT-I MA'SİYET
f. İsyan etmek, günah işlemek ahlâkında ve huyunda olmak.