Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
VARAKKERDAN
f. Boş ve faydasız işlerle uğraşan kimse.
-
VARAKPARE
f. Kâğıt parçası. * Küçük yaprak. Yaprak parçası. * Ehemmiyetsiz yazı, tezkere.
-
VARDİYA
İtl. Gemilerde beklenen nöbet. * Nöbet yeri. Nöbet beklenilen yer.
-
VARESTE
f. Affedilmiş. Halâs bulmuş, kurtulmuş. * Rahat, serbest.
-
VARESTEGÎ
f. Kurtulma, halâs bulma. * Rahatlık, serbestlik. * İlişiksizlik.
-
VARİ
Semiz et. * Vahşi hımar, yabani eşek.
-
VÂRİD-İ HÂTIR
Akla gelen, hatıra gelen.
-
VÂRİD(E)
(Vürud. dan) Ulaşan, yetişen, gelen, erişen. Akla gelen. * Olan. Bir şey hakkında söylenip tatbik edilen. * Hâzır, nâzır. * Bahadır.
-
VÂRİDÂT
(Vâride. C.) Kâr, gelir. * Vârid olan. Bir kimseye veya hazineye ait gelir ve paralar. * Hatıra gelen, içe doğan.
-
VÂRİDÎN
(Vârid. C.) Gelenler, vâsıl olanlar.
-
VARİK
(C: Vürük) Süs için palanın önüne geçirip astıkları saçaklı kıvrımlı esvap. * Nakışlı kumaştan yapılmış saçaklı palan ve eyer örtüsü.
-
VÂRİS
Cenab-ı Hakk'ın bir ismi. * Mirasçı. Kendisine miras düşen. Mirasa konan. Vefat eden birisinin maddî veya manevî mal ve mülkünde kullanmaya, tasarrufa salâhiyetli olan.
-
VARİŞ
Bir topluluk yemek yerken davetsiz olarak yemeğe katılan kimse.
-
VÂRİSÎN
(Vârisûn) Vâris olanlar. Vârisler.
-
VARTA
Her çukur yer. Uçurum. * Kurtuluşun zor olduğu yer. Tehlike. Muhatara.
-
VARUN
f. Ters, uğursuz, aksi.
-
VAŞ
f. Düşman.
-
VASAA
(C: Vusu) Kız kuşu.
-
VASAB
(C.: Evsâb) Hastalık. Ağrı.
-
VASAFE
Hizmetkârlık.
-
VASAİL
(Vasâyil) : (Vasile. C.) Yemen'de çıkan çubuklu, alaca kumaşlar.
-
VAŞAK
Derisinden kürk yapılan bir hayvan ve bunun postu.
-
VASAT
İki şeyin arası. * Orta, merkez, ara. Meydan. Cemiyet muhiti. İç.
-
VASAT-ÜL HÂL
Orta halli, orta halde.
-
VASAT-ÜL KAME
Orta boylu.
-
VASATÎ
İkisi ortası. Ortalama. Orta halde.
-
VASATÎ SAAT
Hakiki güneşe tâbi olmak üzere, muntazam hareket ettiği tasavvur olunan mevhum bir güneşin, o yerin nısfun nehârından (meridyeninden) arka arkaya iki defa geçişi arasındaki zamanın…
-
VASF
Sıfat. Bir kimsenin veya şeyin taşıdığı hâl. Bir kimsenin veya şeyin durumunu anlatarak tarif etmek.
-
VASF-I TAHSİNÎ
Bir şeyin mahiyetini beyan etmekten ziyade lâfzını süslemek için kullanılan sıfatlar. Bunlar haşv-i melih kabilindendir.
-
VASFETMEK
Bir şeyin vasıflarını, hâlini, şeklini veya rengini tarif etmek, anlatmak.
-
VASFÎ (VASFİYE)
Vasıfla, mahiyetiyle alâkalı. Beyan ve tarife dair.
-
VASİ
(Vesâyet. den) Bir ölünün vasiyetini yerine getirmeye me'mur edilen kimse. Bir yetimin veya akılca zayıf, hasta olan bir kimsenin malını idare eden kimse.
-
VAŞİ
(C: Vüşât) Gammaz, koğucu, yalancı.
-
VÂSİ'
(Vasia) Geniş, enli. Bol. Engin. Meydanlı. * Her ihtiyacı olana vergisi kâfi ve bol bol ihsan eden. İlmi cümle eşyayı muhit, rızkı bütün mahlukata şâmil ve rahmeti bütün şeyleri ka…
-
VÂSİ'-İ MUHİTA
Muhitin genişliği.
-
VASÎD
Kapı eşiği.
-
VASÎF
(C.: Vusafâ - Vesâif) Hizmetçi, uşak.
-
VASÎL
Birinden aslâ ayrılmaz kimse.
-
VASÎLE
Geniş yer. * Ucuzluk. * İmaret.
-
VASÎT
Hakem, aracı. * Orta.