Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
ÂBÂ VE ECDÂD
Analar, babalar, dedeler.
-
ABA-PUŞ
f. Aba giyen, derviş. * Fakir.
-
ABA'
Kaba, ahmak kişi.
-
ÂBAB
Otu bol olan yerler, çayırlar, otlaklar, mer'alar.
-
ABAD
f. Mâmur, şen. * Çok dolu.
-
ABADAN
f. Mâmur, şen. İmâr edilmiş.
-
ABADÎ
Bayındırlık, mâmurluk, şenlik. * İmar edilmiş olan. * Hindistan'ın Devlet-âbad şehrinde ipekden yapılmış bir yazı kağıdı.
-
ABÂDİLE
Abdullah isimliler.
-
ABÂDİLE-İ SEB'A
Meşhur olan yedi Abdullah isimli sahabe-i kiram (R.A.) (Abdullah İbn-i Abbas, Abdullah İbn-i Ömer, Abdullah İbn-i Mes'ud, Abdullah İbn-i Ravâha, Abdullah İbn-i Selam, Abdullah bin…
-
ABAJUR
Fr. Lamba siperi.
-
ABAK
İcab etmek. Lâzım olmak. * Yapışmak.
-
ABAKİYE
Lâzım olmak. * Yapışmak. * Zahmet.
-
ÂBAL
Develer.
-
ABALET
Ağırlık.
-
ABAM
şişman kimse.
-
ÂBAR
(Bi'r. C.) Kuyular. Su kuyuları. * f. Hesap defteri.
-
ABAT
Koltuk altları.
-
ABB
Işık, nur, ziya. * Güzelleşme.
-
ABBAS
Resul-i Ekrem Aleyhissalâtu Vesselâmın amcalarındandır ve Mekke'nin fethinde Müslüman olmuştur. * Arslan, gazanfer.
-
ABBASÎ
Resul-i Ekrem'in (A. S.M.) amcası Hz. Abbas'ın neslinden gelen veya aynı sülâleden gelenlerin kurdukları devlete mensup olan.
-
ABD
Kul, köle, Allah'ın kulu. Mahluk, insan. Hizmetçi. (Hür'ün zıddı). "Abd kelimesi Allah'ın bazı isimleriyle birleştirilerek erkek isimleri meydana getirilir. Abdullah (Allah'ın kulu…
-
ABDAL
t. Safdil, ahmak, bön. * Afganistan'da yaşıyan bir Türk kavminin adı, bu kavimden olan kimse. * Anadoludaki bazı göçebelerin adı ve bunlardan olan kimse. * Derviş, ermiş, kalender.…
-
ABDAN
(Ab. dan) Bahçe kovası, bahçe sulamaya mahsus süzgeçli kova. * Sidik kesesi, mesane.
-
ABDAR
f. Parlak. * Sağlam vücudlu. * Su veren hizmetçi. * Mc : Ter u tâze, tap taze.
-
ABDEST-HANE
f. Ayak yolu, helâ. * Abdest alacak yer.
-
ABDESTAN
f. Su ibriği, abdest ibriği.
-
ABDİYET
Kulluk. * Kul olduğunu bilerek dininde, emredildiği üzere ibâdet ve itaatte bulunmak.
-
ABDULAZİZ
32. Osmanlı Padişahıdır. Hilâfeti (Hi: 1277-1293) seneleri arasındadır. Mithat Paşa ve arkadaşları tarafından bilek damarları kesilerek şehid edilmiştir.
-
ABDULHAMİD LL
(mi: 1842-1918) 34' üncü Osmanlı Padişâhıdır. 33 yıl saltanatta kalmış olan bu şefkatli Sultan,İslâmiyete son derece bağlı idi. Yüksek bir siyaset adamı ve devlet işlerini bizzat t…
-
ABDULKADİR
Allah'ın kulu.
-
ABDULKADİR-İ GEYLANÎ
(Bak: Geylânî)
-
ABDULKAHİR-İ CÜRCANÎ
(Bak: Cürcanî)
-
ABDULLAH
Allah'ın kulu. * Bu isim Resul-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâmın mübarek ve şerefli isimlerindendir. Çünkü, Allah'a itaat ve ibadette, kulluk yapmada devamlı ve en ileride olup bütü…
-
ABDULLAH İBN-İ ABBAS (R.A)
Ashab-ı Kiram'ın fakih ve müctehidlerindendir. Resul-i Ekrem'in (A.S.M.) amcasının oğludur. Ashâb-ı Kirâm arasında mümtaz bir mevki'e hâizdir. Sahih-i Buhari'de mezkûr olduğu üzere…
-
ABDULLAH İBN-İ ÖMER
Bi'setten bir yıl önce doğdu. Hicri yetmişüç tarihinde Haccâc-ı Zalim'in emri ile şehid edildi (R.A.) Sahabe-i Kirâmın ileri gelenlerinden ve Resul-i Ekrem Aleyhissalatü Vesselâmın…
-
ABDULLAH İBN-İ ZÜBEYR
Ebu Bekir-i Sıddık'ın kızı Esma'nın oğludur. Muhacirlerden ilk doğan çocuk olup cesaret, şecaat, ibadet ve takvası ile meşhurdur. Zübeyr ibn-i Avvam'ın oğludur. Yezid'in saltanatın…
-
ABDURRAHMAN BİN AVF
Aşere-i mübeşşereden ve çok fedakar olan Sahabelerdendir. İlk müslüman olan sekiz kişiden birisidir. Bütün ihya-yı din için olan muharebelerde çok fedakârlıkta bulunmuş, birisinde…
-
ABE
İşaret, alamet. * Cemaat, topluluk.
-
ABE'
Kıymet. Ehemmiyet. Meta'.
-
ABECE
Ahmak kimse.