Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
BÂYİKA
(C.: Bevâyık) Belâ ve şer olan şey, dâhiye.
-
BAYİN
(Beyn. den) Aralayıcı. Ayıran. Ayırıcı.
-
BAYİR
Sürülmemiş, açılmamış, sert, ham toprak.
-
BÂYİSTE
f. Zaruri, lâzım, gerekli.
-
BAYINDIR
Mamur, şenlikli. * Bir Oğuz oymağının ve Akkoyunlu hanedânının ismi.
-
BAYIR
Az inişli yer. Fazla yokuş olmayan yer.
-
BAYIZ
(Beyzâ. dan) Yumurtlayıcı, yumurtlayan.
-
BAYKAL
Asya Türk ülkelerinde bulunan yaban kısrağı.
-
BAYKAR
Çulha, bez ve kumaş dokuyan.
-
BAYKARA
Helâk olma, mahvolma. * Böbürlene böbürlene sallanarak yürüme. * Malı çok olma. * Yırtıcı bir kuş.
-
BAYRAK
Devletin belirli alâmetlerini hâvi ve belirli renklerde kare veya dikdörtgen şeklinde yapılmış olan bez. Sancak, alem.
-
BAYRAKDAR
f. Alemdar, bayrak taşıyan asker. * Bir kabile veya cemaatın başı, reisi.
-
BAYRAM
Bir dinde mübarek addolunan gün.
-
BAYRAMİYYE
Hacı Bayram-ı Veli tarafından 14. yüzyılın sonlarında Ankara'da kurulan bir tarikattır.
-
BAYSUNGUR
Şahin cinsinden olan yırtıcı bir kuş.
-
BAYTAR
Hayvan tedavicisi, veteriner.
-
BAYTARA
Hayvan hekimliği, baytarlık.
-
BAYZAR
Sövme, sövüp sayma. * Rahmin başlangıcındaki et parçası.
-
BÂZ
f. Doğan. Yırtıcı kuş. Av kuşu. * Açık. * Ayırma. Temyiz etme. * İniş.
-
BÂZ-BAN
f. Kuşçu. Doğancı.
-
BÂZ-DÂR
f. Kuşçu, avcı, doğancı.
-
BAZ-GEŞT
f. Geri dönme. * Pişmanlık, pişman olma, nedamet. * Gerileme. Çöküş.
-
BAZ-GÜŞA
f. İnsandaki ayırdetme kuvveti.
-
BÂZ-UL EŞHEB
Akdoğan. * Abdulkadir-i Geylâni Hazretlerinin bir nâmı.
-
BAZAK
Üzüm sıkıntısı. (Kaynatıp koyarlar ve köpüklenir.)
-
BAZAR
f. Alış-veriş. Ahz ü itâ. * Alış-veriş yeri. Pazar. Üstü açık yer ki, hergün veya belirli günlerde herkes satacağını oraya çıkarıp pazarlıkla veya açık artırmayla satar. * Fiat kar…
-
BÂZEK
f. Küçük doğan (kuş).
-
BAZENDE
f. Oynıyan, oynayıcı.
-
BAZENDE-ZEBAN
f. Boş boğaz, geveze, çok konuşan.
-
BÂZERGÂN
f. Tüccar, alış veriş eden esnaf. * Bezirgan.* Ağa makamındaki yahudilere verilen isim.
-
BÂZERGANÎ
f. Tüccarlık, tâcirlik.
-
BAZGÛN(E)
f. Uğursuz. * Ters, başaşağı.
-
BÂZİ
Beğenmeyen, ehemmiyet vermeyen. * Küfürbaz.
-
BÂZİÇE
f. Oyuncak, eğlence. Mel'abe.
-
BÂZİG
Ortak, şerik.
-
BAZİGÂH
f. Eğlence yeri, oyun yeri.
-
BAZİGEDE
f. Oyun yeri, eğlence yeri.
-
BAZİGER
f. Oynayan, rakseden, köçek.
-
BAZİGÛŞ
f. Lâtifeci, şakacı, şen kimse.
-
BAZİH
Büyük. Âli. Yüce.