Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
BABUR-NAME
f. Bâbur Şah'ın Vekayi ismindeki meşhur hatıra kitabı.
-
BABZEN
f. Ağaçtan veya demirden yapılmış olan kebap şişi.
-
BÂC
f. Vergi. * Kudretli hükümdarın zayıf olan hükümdardan aldığı vergi. * Eskiden halktan alınan öşür veya haraç ve gümrük vergisi. * Renk. * Çeşit.
-
BÂC-BÂN
f. Geçiş vergisi tahsildarı. Bac toplayan memur.
-
BÂC-GİR
f. Vergi toplayan kimse. Vergi toplama memuru.
-
BÂC-GÜZAR
f. Vergi veren, haraç veren. * Geçiş parasına tâbi.
-
BÂC-I KIRTIL
Hayvanlardan alınan vergi.
-
BACENG
f. Baca. * Ufak pencere. Tepe penceresi.
-
BÂD
f. "Olsun, ola, olaydı" mânasına gelir ve kelimelerin sonuna getirilir. Meselâ: Aferin bâd $ : Aferin olsun. Çok yaşa. Afiyet bâd $ : Afiyet olsun.
-
BAD-BAN
f. Yelken. * Gemi sereni.
-
BAD-BAZ
f. Yelpaze.
-
BAD-BEDEST
f. Elinde avucunda birşey bulunmayan. İflas etmiş.
-
BAD-BER
f. Uçurtma. * Daima kendini methettiği halde elinden bir iş gelmiyen kimse.
-
BAD-BİZ
f. Yelpaze.
-
BAD-DAR
f. Mağrur, kibirli. * Divane, deli. * İri vücut, şişman. * Hiç bir işle alâkası bulunmayan kişi.
-
BAD-EFRA(H)
f. Mücazât, ceza. * Bir çeşit fırıldak.
-
BAD-GÂN
f. Bekçi, gözetici, gözeten. * Hazinedar.
-
BAD-GÂNE
f. Kafesli pencere.
-
BAD-GERD
f. Kasırga.
-
BAD-GÎR
f. Vantilatör. * Baca. * Semaver ve nargilenin başlığı.
-
BAD-HERZE
f. Büyü, sihirbazlık. * Letâfet, güzellik.
-
BÂD-I BERÎN
Sabah rüzgârı. * Lâtif hava.
-
BÂD-I CEM
Hz. Süleyman Peygamberin hükmettiği yel, rüzgar.
-
BÂD-I CENUBÎ
Güney rüzgârı.
-
BÂD-I HAZÂN
Sonbahar rüzgârı.
-
BÂD-I HEVÂ
Hevâ ve heves. Eğlence. Bedava. Boş.
-
BÂD-I PÜRGÛ
Devamlı sesler çıkaran, ıslık çalan rüzgar.
-
BÂD-I SABÂ
Baharda esen hafif ve hoş rüzgar, seher yeli.
-
BÂD-I SEMÛM
Çölde, sıcakta gündüz esen sıcak yel. Sam yeli. Zehirli rüzgâr.
-
BÂD-I ŞİMALÎ
f. Kuzey rüzgârı. * Nefes, soluk. * Ah sesi, ah çekme. * Allah'ın inâyeti. * Medih. * Söz. * Büyüklük taslama, kibirlilik. * şarap.
-
BÂD-I SUBH
Sabah rüzgârı.
-
BÂD-I TECELLİ
Tecelli rüzgârı. * Kader.
-
BAD-NÜMA
f. Rüzgârın esme istikametini gösteren âlet. * Fırıldak.
-
BAD-PA(Y)
f. Ayağı çabuk olan (at ve sâire).
-
BAD-PER
f. Kağıttan yapılmış olan uçurtma. * Hodbin, kendini beğenen ve öven kimse. * Kamçı topacı.
-
BAD-PEYMA
f. Başıboş, boş gezen, âvâre, serseri.
-
BAD-REFTAR
f. Rüzgâr gibi hızlı yürüyen. Çabuk ve hızlı koşan, sür'atli.
-
BAD-SENE
f. Kibirli, mağrur. Büyüklük taslıyan. * Kötü niyetli.
-
BAD-SER
f. Mağrur, kibirli. * Serkeş, isyânkar, âsi. * Taassub ehli, mutaassıb.
-
BAD-SEYR
f. Hızlı yürüyen, rüzgâr gibi koşan, ayağına çabuk.