Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
BAHR-İ LÛT
Filistinde seviyesi denizden aşağıda olan şaplı bir göl.
-
BAHR-İ MUHİT-İ ATLASÎ
(Bahr-ı Muhit-i Garbî) Atlas Okyanusu.
-
BAHR-İ MUHİT-İ HAVAÎ
Yıldızların, seyyarelerin içinde dolaştığı feza. Büyük feza denizi.
-
BAHR-İ MUHİT-İ HİNDÎ
(Bahr-i Muhit-i Şarkî) Hindistan Yarımadasının doğusunda kalan deniz.
-
BAHR-İ MUHİT-İ KEBİR
(Bahr-i Muhit-i Mutedil) Büyük Okyanus. Pasifik Okyanusu.
-
BAHR-İ MUHİT-İ ŞİMALÎ
İskandinavya Yarımadasının batısından İngiliz Adalarına kadar uzanan deniz.
-
BAHR-İ MÜNCEMİD-İ CENUBÎ
Güney kutbunu çeviren deniz. Güney Buz Denizi.
-
BAHR-İ MÜNCEMİD-İ ŞİMALÎ
Kuzey kutbunu çeviren deniz. Kuzey Buz Denizi.
-
BAHR-İ MUTAVASSIT
Akdeniz.
-
BAHR-İ RECEZ
(Bak: Bahr)
-
BAHR-İ RUM
(Bahr-i Sefid) Akdeniz.
-
BAHR-İ SİYAH
Karadeniz.
-
BAHR-İ SÜKÛN
(Lût Denizi) Sularının kesif ve dalgasızlığından dolayı bu isim verilmiştir.
-
BAHR-İ UMMAN
Arabistan ve İran'ın güneyinde kalan deniz.
-
BAHRE
Arz, belde.
-
BAHREN
Denizden. Deniz yolu ile.
-
BAHREYN
İki deniz. (Basra Körfezi ile Hind Denizi veya Karadenizle Akdeniz. Yahut da Akdenizle Hind Denizi) * Basra Körfezi'nde bulunan bir devlettir. 1971 yılında İngilterenin körfezden ç…
-
BAHRÎ
Denize âit, denize mensup, denizle alâkalı.
-
BAHRİYE
Donanma ile ilgili işler. Devletin donanma ve deniz askerleri.
-
BAHRİYYUN
Gemiciler ve kaptanlar gibi deniz işlerini bilen kimseler.
-
BAHS
Noksanlık. Azlık. Nâkıs. Az. * Akarsu ile sulanmayıp yağmur suyu ile mahsül alınabilen tarla.* Zulüm. İşkence. * Uzaklık. * Gümrük almak. * Göz çıkarmak.
-
BAHŞ
f. Bağış. Verme. İhsan.
-
BAHŞ-I KALENDERÎ
Cömertçe ihsan yapma, dağıtma.
-
BAHSAN
f. Bozuk, soluk. * Salına salına yürüyen. * Kıyafeti bozuk, pejmürde.
-
BAHŞAYENDE
f. Bağışlayıcı, afvedici.
-
BAHŞAYİŞ
f. Bağışlayış. İhsan. İhsan etmek. Afv. Atiyye.
-
BAHŞENDE
f. Bağışlayan, ihsan eden. Afveden.
-
BAHSERE
Dağıtma. * Gizli bir şeyi aşikâr yapma, meydana çıkarma. * Kesilerek tane tane olma.
-
BAHSET
f. Uykuda ağırlık basma. * Uyurken olan horultu.
-
BAHSÎ
(Bahs. den) Bahisle ilgili, bahse ait.
-
BAHŞİŞ
f. Lütfedip verilen para. Fazladan, iyilik olsun diye verilen. İhsan. Hediye, mükâfat.
-
BAHŞÛDE
f. Bağışlanmış, verilmiş. * Afvedilmiş.
-
BAHT
f. Kader. Tâli. Uğur. Alın yazısı. Kısmet. İkbal. * Saadet. Lezzet.
-
BAHT-AVER
f. Talihli, şanslı, bahtlı.
-
BAHT-I BÎDÂD
Kötü şans, insafsız tâlih.
-
BAHTAK
f. Evvelce savaşlarda başa giyilen demirden yapılmış başlık. Miğfer.
-
BAHTE
Semiz, besili koyun. * Burulmuş üç yaşında koç.
-
BAHTEK
f. Uykuda iken ağırlık basma. * Fena tâlih, küçük şans.
-
BAHTERÎ
Salına salına yürüyen, yürüyüşü güzel olan adam. * Mağrur, kibirli. Kendini beğenmiş.
-
BAHTİYAR
f. Bahtlı, talihli, mes'ud, mutlu, şanslı.(Elbette en bahtiyar odur ki: Dünya için âhireti unutmasın. Âhiretini dünyaya feda etmesin, hayat-ı ebediyesini hayat-ı dünyeviye için boz…