Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
BAHTİYARANE
f. Bahtiyarcasına, mutlucasına, mesut olana yakışacak şekilde.
-
BAHTİYARÎ
f. Bahtiyarlık, saadetlilik, mutluluk. * İran'da bulunan şöhretli bir kavim.
-
BAHÛR
Sıcakta yerden yükselen buhar. * Tütsü. Yakılarak güzel kokular elde edilen ot ve sâir şey.
-
BAHÛRDÂN
f. İçinde tütsü yakılan kap.
-
BAHUSUS
Hususiyle. En çok. Hele.
-
BAHUZÛR
Huzur ile. Huzuru ile.
-
BAHV
Hurmanın yaş olanı.
-
BAHYE
f. Dikiş, teyel.
-
BAHYE-ZEN
f. Terzi, dikiş diken, dikişçi.
-
BAHZ
Sıkıntılı olma, can sıkma. * Yük ağır gelip hayvanı çökertme. * Bir adamı çenesinden, sakalından tutup çekme.
-
BAHZEC
Yaban sığırının buzağısı.
-
BAİD
(Bu'd. dan) Uzak. Irak. * Umulmadık.
-
BAİD-ÜL İHTİMÂL
İhtimalden uzak.
-
BAİKA
(C.: Bevâik) Belâ, felâket, musibet.
-
BAİM
Heykel, put, sanem. * Bön adam, câhil kimse.
-
BAİN
Dibi geniş olan bostan kuyusu. Geniş dipli kuyu. (Bak: Bâyin)
-
BAİR
Şaşkın, şaşırmış. Perişan durumlu.
-
BAİRE
Sürülmemiş, ekilmemiş, sert toprak.
-
BAİS
(Ba's. dan) Gönderen. Sebeb olan. İcab ettiren. * Yeniden yaratan. Ölüleri tekrar dirilten. * Peygamber gönderen (Allah C.C.)
-
BAİS-İ MESERRET
Sevinmeye sebep olan, sevinç sebebi.
-
BAİS-İ SÜR'AT
Hızlı gitmesine, sür'atli olmasına sebeb olan.
-
BAJ
f. Haraç. Gümrük parası.
-
BAJ-BÂN
f. Haraççı, gümrükçü.
-
BÂK
f. Korku, havf, çekinme, sakınma.
-
BAK'
Geniş olmak, büyük olmak.
-
BAK'Â
Siyah beyaz alacalı koyun. * Belde ismi. * Ucuzluk ve biraz kıtlık olan yıl.
-
BÂKA
Tutam, demet, deste. * Tere ve sebzevat destesi.
-
BAKALORYA
Fr. Lise tahsilinden sonra imtihan neticesi kazanılan olgunluk. Olgunluk imtihanı ve diploması.
-
BAKAN
(Bak: Nâzır)
-
BAKAR
(C.: Bukur-Bikar) Öküz. Dana. Sığır.(Bakr, yarmak demek olduğundan, bu hayvan dahi toprağı sürüp yarmak için kullanılması itibariyle bu isim verilmiştir. E.T.)
-
BAKAR-PEREST
f. Öküzü mâbut yapan. Öküz ve emsalini put yapıp ona ibâdet eden sapkınlar. Ehl-i dalâlet.
-
BAKARA
İnek. Dişi sığır.
-
BAKARA SÛRESİ
Kur'an-ı Kerim'in 2. Sûresi olup Medine-i Münevvere'de nâzil olmuştur. (Bu sûre, Mûsâ Aleyhisselâm'ın risâleti ile o milletin seciyelerine girmiş olan bakarperestlik mefküresini ke…
-
BAKAYA
Artıklar, fazlalıklar. * Ask: Son yoklamaları yapıldıktan sonra istenildiklerinde gelmeyen veya gelip de kıtalarına varmadan savuşanlar. (Bakayadan sayılmak suçtur.)
-
BAKBAK
Çok söyleyici. Çok konuşan.
-
BAKBAKA
Desti ve bardaktan çıkan ses.
-
BÂKÎ
Ağlayan.
-
BÂKİ
Ebedî, dâimî. Sonu gelmez. Ölmez. * Sonsuz. * Cenab-ı Hak. * Artan. Geri kalan. * Bundan başka.(Madem beka, Bâki-i Zülcelâl'e mahsustur ve mâdem Bâki'nin esması bâkiyedir ve mâdem…
-
BAKÎ'
(C.: Buk'ân) Medine şehrinde bir makbere yeri.
-
BÂKİ'
Geniş, vâsi.