Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
CEBREN
Zorla. Cebir ve kuvvet istimali ile. Kuvvet kullanarak.
-
CEBRÎ
Zorla icra olunan, rızası olmadan zorla yaptırılan. * Cebriye fırkasından olan.
-
CEBRİYE
Cüz'i irâdeyi inkâr edenlerin bâtıl mezhebi.
-
CEBUB
Sağlam yer. Muhkem. * Yeryüzü. * Katı ve galiz yer.
-
CEBZ
Çekmek, cezb.
-
ÇEÇ
f. Hububat elenen kalbur. * Harman savurmakta kullanılan yaba.
-
ÇEÇEK
f. Gül. Çiçek. * Gönül. * Çiçek hastalığı. * Vücutda çıkan ben.
-
CED'
Burun, kulak, el kesmek. * Hapsetmek.
-
CED'A
Kestikten sonra geri kalan nesne. * Hapsetmek.
-
CEDA
Bol yağmur, rahmet. * Hediye, ihsan. İn'âm. * Avantaj, kazanç.
-
CEDA'
Kıtlık ve şiddet senesi.
-
CEDALE(T)
Yer. Arz. Dünya. * Hurma koruğu, ham hurma.
-
CEDAVİ
f. Hizmetçi aylığı.
-
CEDAVİL
(Cedvel. C.) Cedveller. * Su yolları. * Listeler.
-
CEDAYE
Geyik.
-
CEDB
Kısırlık. * Kusur.
-
CEDCED
Pek düz yer.
-
CEDD
Babanın babası veya ananın babası. * Büyüklük, azimlik. * Kat'edip geçmek. * Tâli'li olmak. * Kesmek.
-
CEDD-İ EMCED
En büyük cedd. En yaşlı, en büyük baba.
-
CEDDA'
Küçük memeli kadın. * Susuz çöl.
-
CEDDAT
(Cedde. C.) Nineler. Büyük anneler, anneanneler, babaanneler.
-
CEDDE
(C.: Ceddât) Büyük vâlide. Annâne, nine. * Yeni olmak.
-
CEDDE-İ FÂSİDE
Ananın anası, anneanne.
-
CEDDE-İ SAHİHA
Babanın anası, babaanne.
-
CEDED
Yassı, düz yer.
-
CEDEF
(C.: Ecdâf) Makbere, kabir, mezar. * Yemen diyarından gelir bir otun adı. (Bir kimse bu otu yese su içmeye muhtaç olmaz.)
-
CEDEL
Konuşmada kavga etme. Niza. Hakkı bulmak için olmayıp, galib görünmek için çekişme. (Diyalektik) * Man: Meşhur veya müsellem mukaddemelerden terekküb eden kıyastır.
-
CEDEL-GÂH
f. Çekişme yeri. * Mc: Dünya.
-
CEDELÎ
Tartışmaya, münakaşaya ait. Münakaşacı. Tartışmacı.
-
CEDEME
(C.: Cüdem) Yaramaz dişi koyun. * Kısa boylu erkek.
-
CEDERÎ
Vücutta çıkan çiçek hastalığı.
-
CEDES
Kabir, mezar.
-
CEDGARE
f. Reyler, tedbirler, çeşit çeşit yol.
-
CEDH
Bir şeyi başka bir şeyle karıştırmak. * Sütü su ile karıştırmak.
-
CEDİ
Güneş medarının oniki burcundan birisi. Oğlak burcu. (Güneşin cenuba doğru inişinin en aşağı derecesini bildirir.) * Keçinin erkek yavrusu, erkek oğlak.
-
CEDİB
Kıtlık olan yer.
-
CEDİD
Yeni, kullanılmamış.
-
CEDİDAN
Gece ile gündüz. * Yenilenen iki şey. Yenilenenler.
-
CEDİL
Devenin boynuna taktıkları ip.
-
CEDİLE
Kabile. * Nâhiye. * Kuş kafesi.