Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
ÇAŞT
f. Kuşluk yemeği. * Kuşluk vakti.
-
CASÛM
Korkulu rü'ya, kâbus.
-
CASUS
Karpuz.
-
CAUB
Kısa adam.
-
ÇAVELE
f. Güzel renkli bir cins gül. * Eğri büğrü, yamuk.
-
CAVERS
Buğdaylar arasında biten bir cins sarı darı.
-
CÂVİD
(Câvidân, câvidâne, câvidânî) f. Sermedî, sonu olmayan, sonsuz, dâimî, lâyemut.
-
CÂVİDÂNE
f. Câvidân, ebedi, sonsuza âit, sonsuza müteallik.
-
ÇAVUŞ
Vaktiyle divanlarda hükümdarların hizmetinde bulunan yaver veya muhzır gibi subaylara denilirdi. Tanzimattan evvelki Osmanlı saray teşkilatında çavuşlar, padişahın yaverleri ve çav…
-
CÂY
f. Yer, makam, mevki.
-
CAY-BAŞ
f. İkâmet yeri, oda, ev. Yurt, mekân, mesken.
-
CAY-GÂH
f. Mevki, makam, rütbe. * Yer, mekân.
-
CAY-GİR
f. Yerleşen, yer tutan, yerleşmiş.
-
CÂY-I DİKKAT
Dikkat edilecek nokta. Dikkat edilecek yer veya şey.
-
CÂY-I HAYRET
Hayret edilecek yer veya şey.
-
CÂY-I KARAR
Dinlenme, durma yeri.
-
CÂY-I MÜLÂHAZA
Düşünülecek nokta, düşünülecek yer.
-
CAY-MEND
f. Yerinden kalkmayan, üşenen, tenbel. Rahatını bozmayan.
-
CAY-NİŞİN
f. Yer tutan. Birinin yerine geçen.
-
CAYİ'
(C.: Ciya') Aç, acıkmış; aç olan.
-
CAYİD
Cömert, sahi.
-
CAYÎFE
Karın içine geçmiş olan yara.
-
CAYİHA
Şiddet. * Kıtlık. * Yemişe gelen âfet.
-
CAYİR
Cevir ve cefâ eden. Eziyet veren.
-
CAYMAK
t. Vazgeçmek. Sözünden dönmek.
-
CAZGIR
Yağlı güreşlerde pehlivanları seyircilere takdim edip dualarını okuyarak onları meydana çıkaran kimse.
-
CAZİ
Ayaklarını dikip parmakları üzerine oturan kişi.
-
CAZİ'
Üzüm çardağının üzerinde enine konulan, üzerine de üzüm çubukları serilen ağaç.
-
CAZİB
Çekici, cazibeli. * Hoş görünüşlü olup dikkati çeken.
-
CAZİBE
Çekme kuvveti. * Mc: Letafet zamanı. Hüsn-ü cemal.(Hareket harareti, hararet kuvveti, kuvvet câzibeyi tevlid eder gibi bir âdet-i İlâhiyye, bir kanun-u Rabbanidir. Mek.)
-
CAZİBE KANUNU
Madde âleminde geçerli olan Cenab-ı Hakk'ın tekvini bir kanunudur. Bu kanuna göre iki madde birbirini aralarındaki mesafe ile ters orantılı; kütle ve miktarlarıyla orantılı olarak…
-
CAZİBEDAR
f. Çekici, câzibeli.
-
CAZİM
Kat'i karar veren. * Gr: Cezmedici, cezmeden. Arabça bir kelimenin başına gelen bazı harfler o kelimenin sonunu sâkin okutur, o harfe de "câzim" denir. Meselâ "Lem yezuk" aslında (…
-
CAZİYE
Doğurduktan sonra sütü azalmaya başlayan hayvan.
-
CAZÛ
f. Cadı. Büyücü, sihirbaz.
-
CAZZ
Semiz,iri gövdeli adam.
-
ÇE
(Bak: Çi)
-
CE'B
Kesbetmek, elde etmek, kazanmak. * Yaban eşeğinin büyüğü. * Kırmızı toprak boya. * Göbek.
-
CE'CEE
Geri durdurmak. * Deveyi suya çağırmak. * Eşek boncuğu denilen bir boncuk.
-
CE'F
Düşmek.