Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
FELYUN
Ermeni kili.
-
FEM
Ağız. Dihen. (Kelimenin aslı: "Feveh" veya "Fâh" dır.)
-
FEM-İ NEHR
Nehir ağzı.
-
FEMÎ
Ağızla alâkalı. Ağıza âit.
-
FEN
(Bak: Fenn)
-
FEN'
Malın çok olması. * Misk kokusunun etrafa yayılması. * Bir kimsenin iyiliğini ve ihsanını söyleyip methetmek.
-
FENA
(Beka'nın zıddı) Yokluk. Yok olma. * Geçici dünya. * Geçip gitme. * Tas: Kendi varlığından geçmek. * Kötü. * Devamlı olmayan. * Çok kocamış olmak.
-
FENAFİLİHVAN
(Fenâ fi-l-ihvân) Tefâni. Yani; kardeşlerin birbirinde fâni olması; kendi hissiyat-ı nefsaniyesini unutup, kardeşlerinin meziyyât ve hissiyâtı ile fikren yaşaması. Samimi ihlâs üze…
-
FENAFİLLAH
(Fenâ fillâh) Tas: Abdin zât ve sıfâtının, Hakk'ın zât ve sıfâtında fâni olması. Başka bir ifade ile: Dünya alâkalarını külliyen kat' ve ehadiyet dergâhına tam bir teveccühle istiğ…
-
FENAFİRRESUL
(Fenâ fir-resul) Tas: Bütün varlığını Hazret-i Peygamber'in (A.S.M.) manevî şahsiyetinde yok etmek mânasına gelir. Hassaten, sünnî olan tarikat mensubuna göre Hz. Peygamber'in (A.S…
-
FENAFİŞŞEYH
(Fenâ fiş-şeyh) Tas: Bütün maneviyatını şeyhin manevî şahsiyetinden, feyzinden almak manasına gelen bir tabirdir.
-
FENAGÂH
f. Fânilik yeri olan bu dünya.
-
FENAPEZÎR
f. Fena bulan, yok olan. Fenayâb da aynı mânada kullanılır.
-
FENAT
(C: Fenevât) Tilki üzümü. * Vahşi sığır.
-
FENCE
Bir nevi toprak çanak.
-
FEND
Büyük dağ.
-
FENED
Yalan söz. * İhtiyarlıktan dolayı aklın zayıflaması.
-
FENEK
Kursak. * Körük yapılan şey.
-
FENEN
(C: Efnân-Efânın) Budak. * Üslup.
-
FENG
f. Acı hıyar, ebucehil karpuzu.
-
FENH
Kahretmek. Zelil kepaze etmek.
-
FENH (FÜNUH)
Su içerken tamamen kanmadan vaz geçmek.
-
FENHAR
Büyük taş.
-
FENÎH
Kahrolmuş.
-
FENÎK
İki çenenin bitiştiği yer. * İki uyluğun bitiştiği yer.
-
FENİK
(C. Finak-Efnâk) Gayet kerim ve necip olan.
-
FENÎN
Erkek deve.
-
FENK
İnat.
-
FENN
Hüner. Mârifet. * San'at. * Tecrübe. * İlim. * Nevi, sınıf, çeşit, tabaka. * Türlü. * Fizik, kimya, biyoloji, matematik ilimlerinin umumi adı. * Tatbikat ve isbat ile meydana gelen…
-
FENN-İ BEDİ'
(Bak: İlm-i bedi')
-
FENN-İ BEYAN
(Bak: İlm-i beyan)
-
FENN-İ HİKMET
Felsefe bilgisi. (Bak: Hikmet)
-
FENN-İ HİKMET-ÜL EŞYA
Tabiat bilgisi. Eşyadaki intizam, mükemmellik ve insanlara olan faydaları ve onlardan faydalanmak hakkında bilgi veren ilim kolu.
-
FENN-İ İÂŞE
İnsanlar ve hayvanların besleniş ve yaşayışları hakkında bilgi veren ilim dalı.
-
FENN-İ İNŞA
Yazı yazma san'atı. (Bak: İnşa)
-
FENN-İ KİMYA
Kimya ilmi.
-
FENN-İ KİTABET
Çeşitli yazı usûl ve şekillerini öğreten ilim.
-
FENN-İ KIRAAT
Okuma bilgisi. Okumanın çeşitli usûllerini öğreten ilim dalı. (Bak: Kıraat)
-
FENN-İ MAKİNA
Çeşitli makineler ve onların kısımlarının işleyişleri hakkında bilgi veren ilimler. Mihanikiyet.
-
FENN-İ MEÂNÎ
Güzel söz söylemeyi ve güzel yazmayı öğreten, edebiyatın bir şubesi.