Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
FENN-İ MENAFİ-ÜL A'ZA
Bedendeki âzâların, uzuvların faydalarını anlatan ilim. (Bak: Anatomi)
-
FENN-İ MÜNAZARA
İleri sürülen delilleri ve fikirleri tetkik ederek fikirlerin münasebet ve adem-i münasebetini göstererek cevap vermek san'atı.
-
FENN-İ SARF
Gramer. Sarf bilgisi. (Bak: Sarf)
-
FENN-İ TABAKAT-ÜL ARZ
Jeoloji ilmi.
-
FENN-İ TEŞRİH
tıb: Bir cesedin, canlı vücudunun iç yapısını öğrenme bilgisi. (Anatomi)
-
FENN-İ TIB
Tabiblik, doktorluk. Maddi hastalıklara ilâç ve şifa bulmağa çalışan ilim.
-
FENN-İ ZİRÂAT
Ekin ekme ve içme hususunda olan bilgi ve tecrübeye dayanan bu husustaki ilim kolu.
-
FENNEN
Fence, fenne uygun olarak, fen vâsıtası ile.
-
FENNİYAT
Teknik bilgiler. (Teknoloji)
-
FER
(Ferr) Geri çekilme, kaçma, firar.
-
FER-İ DEVLET
Devletin kuvveti, devletin nüfuzu.
-
FER'
Şube, kol. İkinci derecede olan. Dal budak. * Bir aslın neticesi. * Bir cemaatın şerefli ve daha meşhuru. * Kazancı olan mukayyed mal. Hâzır ve muhâfaza altında olan. * Yükseğe çık…
-
FER'A
(C: Furu') Bit. * Yüksek yer.
-
FER'Î
(Fer'iyye) Esasa âit olmayan. Kollara ve şu'belere âit ve müteallik.
-
FERA'
Devenin ilk doğurduğu yavru. (Cahiliyet zamanında kefere putlarına kurban ederlerdi ve "anasının sütü bereketlenir; çoğalır" derlerdi.)
-
FERACE
Örtünecek gibi olan ve giyilen bol elbise, cübbe. * Kadınların üzerlerine örttükleri örtü. Bütün vücudu kaplayan geniş örtü. (Bak: Cilbâb)
-
FERADÎS
(Firdevs. C.) Cennetler, firdevsler. * Bahçeler.
-
FERAG
f. Serin serin esen rüzgâr.
-
FERAG Ü İNTİKAL
Alım satımda tapu muâmeleleri.
-
FERAG-I BÂL
Gönül rahatı.
-
FERAG-I KAT'Î
Kayıtsız şartsız yapılan ferag.
-
FERAGA(T)
Tok gözlülük. Hakkından vaz geçmek, bir şey istememek. Şahsî dâvasından vaz geçmek. * Boşalmak, hâlî olmak.
-
FERAH
f. Bol, geniş, vâsi'. Fazla, ziyade. Açık.
-
FERAH-AVER
f. Sevinç getiren, sevindiren, ferah getiren.
-
FERAH-BAHŞ
f. Sevinç veren, sevindiren. Ferah bağışlayan.
-
FERAH-DEHEN
f. Geveze, boşboğaz. * Geniş ağızlı, ağzı büyük.
-
FERAH-DEST
f. Eli açık, cömert.
-
FERAH-EBRU
f. Sevimli, güler yüzlü.
-
FERAH-EFŞAN
(Ferah-feşân) f. Sevinç veren, ferah saçan.
-
FERAH-EFZA
(Ferah-fezâ) f. Sevinç artıran, ferah artıran, safalı, iç açıcı.
-
FERAH-ENGİZ
f. Meşhur bir cins lâle.
-
FERAH-GÂM
f. Bahtiyar, mes'ut, mutlu, saadetli.
-
FERAH-NA
f. Geniş yer. Büyük saha. * Bolluk, bereket. Genişlik.
-
FERAH-NAK
f. Neş'eli, sevinçli.
-
FERAH-REV
f. Acele acele ve geniş adımlarla yürüyen.
-
FERAHE
Zeyreklik. Çok akıllılık. Davarın gayretli olması.
-
FERAHEM
f. Toplu, devşirli. * Birikme, yığılma, toplanma.
-
FERAHET
f. şan ve şeref.
-
FERAHÎ
f. Genişlik, bolluk. Ucuzluk.
-
FERAHUR
f. Uygun, lâyık, münasib.