Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
FERAİNE
(Fir'avn. C.) Fir'avunlar. Mütekebbirler. İmansızlar.
-
FERÂİZ
(Farîze. C.) Allah'ın farz kıldığı ibadetler, yapılması mecburi olan din emirleri. * Şeriatın hükümleriyle mirasçılar arasında mal taksimi bilgisi. İslâmın miras hukuku.
-
FERÂİZ-İ DİNİYYE
Dinin farzları.
-
FERAK
(C: Efrâk) Korku. * Büyük ölçek.
-
FERAMÎN
(Fermân. C.) Buyruklar, fermanlar.
-
FERAMUŞ
f. Unutma, hatırdan çıkarma.
-
FERANCEMŞEK
Reyhan karanfili.
-
FERAŞE
Pervane denilen kelebek. * Kilit damağı. * Su gittikten sonra yer üstünde kalıp kuruyan balçık. * Az su. * Hafif kimse.
-
FERASET
Binicilik, süvarilik, yiğitlik.
-
FERAŞET
Süpürücülük ve döşeyicilik. Kâbe-i şerifeyi süpürenin hizmeti.
-
FERATIK
Şiradan ve pekmezden yapılan pestil.
-
FERAVVUC
Küçük oğlan gömleği.
-
FERBAL(E)
f. Çardak. Etrafı pencerelerle kaplı yazlık köşk.
-
FERBİH
f. Etli, besili, semiz.
-
FERBİHÎ
f. Semizlik, topluluk, etlilik.
-
FERC
f. Kadir, kıymet, mertebe.
-
FERCAM
f. Son, uç.
-
FERCAM-GÂH
f. Son mekân, âkibet yeri. * Mc: Kabir, mezar.
-
FERCAR
Pergel.
-
FERCE
Gamdan ve tasadan kurtulmak. * Kurtuluş. * Şiddetten kurtulmak. * Yarık, şak. * Girecek yer, medhal. * Açıklık, ferahlık.
-
FERD
Tek, bir, yekta. Eşi, benzeri olmayan. Bîhemta olan.(Kâinatın âlemleri, envâları ve unsurları öyle birbiri içine girift olarak girmiştir ki, kâinatın hey'et-i mecmuasına mâlik olma…
-
FERD-A-FERD
f. Tek tek, ferd ferd.
-
FERD-İ ÂFERÎDE
Hiç kimse.
-
FERD-İ FERÎD
Benzeri daha hiç gelmemiş. * Hz. Muhammed (A.S.M.) * Asrın en yüksek ve en değerli Zâtı. Asırda bir gelen büyük veli.
-
FERD-ÜL FERD
İkiye bölünemiyen sayı.
-
FERDA
f. Yarın. Bugünden sonraki gün. * Arabçada: Bir olarak. Tek olarak.
-
FERDÂ-YI KIYÂMET
Kıyâmetten sonra.
-
FERDANİYET
Yalnızlık, teklik. Ferdlik. Yektâlık.
-
FERDEN-FERDA
Tek tek, fert fert.
-
FERDÎ
(Ferdiye) Tek şey, bir tek. * Fertle ilgisi olan.
-
FERDİYET
Cenâb-ı Hakk'ın birliği. Vahdetle bütün kâinata birden tasarruf eden Allah'ın (C.C.) sıfatı. (Bak: Tevhid.)Ferdiyet mânası insanlara isnad edilirse: Sadece bir olup, benzeri dünyad…
-
FEREC
Sıkıntıdan kurtulmak, zafer, inşirah, kederden kurtulmak. Genişlik, ferahlık, fütuhat. * Girecek yerler.
-
FEREK
Kulağın sarkık ve sülpük olması.
-
FERENGÎS
f. Zühre yıldızı, Venüs gezegeni, çoban yıldızı.
-
FERES
At, kısrak.
-
FERFAH
Semizotu.
-
FERFAR
Geveze, farfara, çalçene.
-
FERFERE
Farfara, akılsızlık, hafif meşreplik. * Patırtıcı, gürültücü, ağzı kalabalık.
-
FERG
Gönden yapılan kovanın dikişi arasında su sızan yer.
-
FERGAND(E)
f. Fena koku, kokmuş. * Sarıldığı ağacı kurutan bir cins sarmaşık.