Osmanlıca - Türkçe Sözlük
-
FAK'E
Uyumak.
-
FÂKA-İ ŞEDİDE
şiddetli ihtiyaç.
-
FÂKA(T)
Zaruret, ihtiyaç. Yoksulluk, fakirlik.
-
FAKAD
Beş parmak dedikleri otun tohumu.
-
FAKAHAT
El ayası.
-
FAKAHET
Şeriat bilgisinde âlimlik. Fıkıh bilgisinde mütehassıslık. Anlayışlı olmak. (Bak: Fıkıh)
-
FAKAHETLÛ
Evvelce müftüler hakkında kullanılmış olan resmî bir lâkab.
-
FAKAKA
Ahmak adam.
-
FAKAKI'
Su üstünde olan kabarcıklar.
-
FAKAM
Bir kimsenin ağzını yumduğunda alt dişlerinin öne çıkıp, üst dişleriyle üstüste gelmesi. * Dolmak, imtilâ olmak.
-
FAKARE
(C: Fikar) Omurga kemiği.
-
FAKAT
("Fa" ile "kat" dan müteşekkil) Hemen, yalnız, ancak, yeter, bes, gerçi, her ne kadar, lâkin, ammâ.
-
FAKD
Bulunmamak, bir şeyi kaybetmek. Belirsiz olmak. * Talebetmek, istemek.
-
FAKD-I NAKD
Para yokluğu.
-
FAKD-ÜL AHBAB
Ahbabsızlık, dostsuzluk. Ahbabın bulunmayışı.
-
FAKE
Fakirlik.
-
FAKFAKA
Ahmak adam.
-
FAKFON
Kim: Çinko, nikel ve bakırdan yapılan gümüş görünüşünde bir halita.
-
FAKHA
Her nebatın yeni açmış çiçeği. * Bir yıldız adı. * Dübür halkası.
-
FAKİD
Az rastlanan şey. Nâdir bulunabilen nesne.
-
FAKİH
Fıkıh ilmini bilen. İslâm hukukçusu. * Zeki, anlayışlı kimse.
-
FAKİHE
(C: Fevâkih) Yemiş, yaş meyve.
-
FAKİHET-ÜL CENNET
Cennet meyvesi.
-
FAKİHET-ÜŞ ŞİTA
Kış meyvesi. * Mc: Ateş.
-
FAKİHİYY (FÂKİHANÎ)
Yemiş satan kimse.
-
FAKİR
Biçâre, muhtaç, yoksul. İslâm dini, ev kirası, yiyecek, içecek, giyecek, ilaç, yakacak gibi zorunlu ihtiyaçları karşılandıktan sonra yılda 96 gram altın alabilecek kadar geliri olm…
-
FAKİRÂNE
f. Fakir bir kimseye yakışacak surette. Fakircesine.
-
FAKİRHÂNE
Mütevazilikle söz söyleyen kişinin evi.
-
FAKÎS
Çiftçilerin kullandığı âletlerden halka gibi bir demir.
-
FAKIA
Zahmet, meşakkat.
-
FAKID
Oğlunu veya eşini kaybetmiş kadın.
-
FAKIRA
Büyük musibet, zahmet, meşakkat. Dâhiye. Belleri kırıp parçalayan şiddet.
-
FAKKAH
Ezhar otunun çiçeği.
-
FAKLEYUN
Semizotuna benzer bir ot.
-
FAKR
İhtiyaç, yoksulluk. * Azlık, muhtaçlık. * Cenab-ı Hakk'a karşı fakrını, ihtiyacını hissetmek. * Tas: Kendisindeki bütün her şeyin Allah'a âit olduğunu bilmek.(Gecede zulümat, nasıl…
-
FAKR-I HÂL
Fakirlik hâli.
-
FAKR-I MUTLAK
Mutlak fakirlik. Mü'min bir kulun Cenâb-ı Hakka karşı mutlak muhtaç halde olduğunu bilişi. Nihayetsiz muhtaç olduğu Allaha (C.C.) ve emirlerine tam teslimiyyetle sığınması hâleti.
-
FAKR-PİŞE
f. Fakirliğe alışmış, fakirlik içinde, muhtaçlık içinde.
-
FAKR-ÜD DEM
Kansızlık.
-
FAKS
Kırmak, kesr.